Sulistrowiczki

wieś w województwie dolnośląskim

Sulistrowiczki (niem. Klein Silsterwitz[2]) – wieś położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Sobótka.

Artykuł 50°50'44"N 16°43'46"E
- błąd 39 m
WD 50°48'N, 16°47'E
- błąd 19777 m
Odległość 595 m
Sulistrowiczki
wieś
Ilustracja
Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Sobótka
Liczba ludności (III 2011) 162[1]
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0880248
Położenie na mapie gminy Sobótka
Mapa konturowa gminy Sobótka, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Sulistrowiczki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sulistrowiczki”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Sulistrowiczki”
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa konturowa powiatu wrocławskiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Sulistrowiczki”
Ziemia50°50′44″N 16°43′46″E/50,845556 16,729444
Brama górna w parku Wenecja

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

PołożenieEdytuj

Wieś położona wśród lasów na zboczu masywu Ślęży.

NazwaEdytuj

W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1937–1945 miejscowość nosiła nazwę Silingtal[2].

ObecnieEdytuj

Od lat 70. XX wieku Sulistrowiczki stały się miejscowością wypoczynkową, znane są m.in. ze studni św. Świerada, zwanej też Źródłem Życia. Znaczna część wsi rozparcelowana jest pomiędzy małe działki, na których postawiono liczne domy, z których spora część spełnia rolę gospodarstw agroturystycznych i pensjonatów.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • park krajobrazowy Wenecja, 8-hektarowy, stanowiący część zakładu leczniczego - sanatorium założonego w roku 1914 przez dra Ericha Bohna w dolinie Sulistrowickiego Potoku. Nazwa parku nawiązuje do utworzonych tu licznych stawów, fontann i wodnych kaskad. W dwie stylowe kamienno-drewniane bramy wmontowano pochodzące z nagrobka książąt von Schönaich-Carolath ze Słupic (zbudowanego tam około roku 1560) fragmenty piaskowcowej kamieniarki - uosobienia cnót wiary i miłosierdzia i akantowe ornamenty. Inny fragment - Zmartwychwstanie Pańskie - znalazł nowe miejsce w ścianie budynku stajni położonej we wschodniej części parku. Około roku 1970 rozebrano ogrodzenie parku - zachowały się jednak bramy; sama kompozycja parku także widoczna jest do dziś, zachowała się też część urządzeń wodnych

inne obiekty:

  • kościół pw. Matki Bożej Dobrej Rady, wybudowany w 1999 r. We wnętrzu umieszczono elementy wystroju, nawiązujące do przedhistorycznych, pogańskich rzeźb ślężańskich.

Szlaki turystyczneEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 113.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 236. [dostęp 2.11.2012].
  4. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 2.03.2014

Linki zewnętrzneEdytuj