Sussex (królestwo)

Sussexkrólestwo anglosaskie istniejące od V do IX wieku na terenie południowo-wschodniej Anglii, jedno z siedmiu królestw tworzących tzw. heptarchię. Zajmowało obszar w przybliżeniu odpowiadający późniejszemu hrabstwu Sussex (współczesne hrabstwa East i West Sussex)[1].

Sussex
V – IX wiek
Mapa

Pierwszym władcą Susseksu był, według podań (m.in. Kroniki anglosaskiej), Ælle, który wylądował pod Selsey Bill w 477 roku, po czym podbił te ziemie, wcześniej zamieszkane przez Brytów. Według kroniki Bedego, Ælle był pierwszym, i jedynym w historii Susseksu, bretwaldem – zwierzchnikiem nad innymi królestwami anglosaskimi, którego władza na północy sięgać miała po estuarium Humber[2][1].

Pod koniec VII wieku Sussex, jako ostatnie z królestw anglosaskich, uległ chrystianizacji, w czym istotną rolę odegrał św. Wilfryd. W 709 roku Selsey zostało siedzibą biskupstwa (w 1075 roku przeniesionego do Chichester)[2].

Przez część swojego istnienia królestwo było podzielone na część wschodnią, administrowaną najprawdopodobniej z Lewes, i zachodnią, ze stolicą w Chichester. Na wschodnim skraju królestwa, miasto Hastings i okolice, posiadało swego rodzaju autonomię i znajdowało się pod zauważalnymi wpływami sąsiedniego Królestwa Kentu[2].

W drugiej połowie VIII wieku władcy Susseksu stali się lennikami królów Mercji[3]; pod koniec wieku tytułowani już nie jako królowie, lecz ealdormani[1]. W 825 roku Sussex podbity został przez królestwo Wessex. W X wieku tereny Susseksu weszły w skład zjednoczonego Królestwa Anglii[2][3].

Nazwa Sussex pochodzi od staroangielskiego Suþ SeaxeSasi południowi[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Sussex (ang.). Britannica.com. [dostęp 2021-10-19].
  2. a b c d John Cannon: The Oxford Companion to British History. Oxford University Press, 2002, s. 901. ISBN 0-19-860872-1. (ang.)
  3. a b Sussex, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-19].
  4. Sussex, Online Etymology Dictionary [dostęp 2020-09-14] (ang.).