Sutton Hoo

Sutton Hoo (anglosaskie sutton "osiedle", hoo "wzgórze") – stanowisko archeologiczne we wschodniej Anglii, na południe od Woodbridge w Suffolk, w którym znajduje się symboliczny anglosaski grób królewski (cenotaf) odnaleziony w 1939 przez archeologa-samouka Basila Browna, działającego na zlecenie właścicielki ziemskiej, Edith Pretty[1].

Hełm z Sutton Hoo

Była to łódź (90 stóp długości, tj. 27,432 m), na której znajdował się ogromny skarb, będący obecnie w Muzeum Brytyjskim. Prawdopodobnie grobowiec był dla Raedwalda, ostatniego wielkiego króla Anglii Wschodniej (East Anglia) z rodu Waffina, zmarłego ok. 625 r. Ustalono to na podstawie analizy ornamentu na dwóch srebrnych łyżkach: badania wykazały, że grób należał do króla, który ochrzcił się, ale później powrócił do pogaństwa (co też sam Raedwald uczynił). Kolejnym dowodem było znalezione w sakwie 37 złotych monet merowińskich. W grobowcu nie odnaleziono ciała, prawdopodobnie król zginął na morzu[2].

Zawartość skarbuEdytuj

  • królewski proporzec,
  • ozdobne rzeźbione kamienne berło,
  • złota repustowa sprzączka, ozdobiona bogatym ornamentem z zawiłym wzorcem plecionki,
  • złota przykrywka na sakiewkę oprawiona w granaty,
  • złota wysadzana granatami rękojeść miecza i uchwyt do uprzęży miecza,
  • para złotych klamer utrzymująca płaszcz na ramionach,
  • małe złote wysadzane granatami końcówki pasów,
  • sprzączki i przybory toaletowe,
  • luksusowy srebrny talerz bizantyjski,
  • komplet 10 srebrnych mis i tac,
  • części liry,
  • wielka ozdobna okrągła tarcza z umbem pośrodku i żelaznym imakiem po stronie wewnętrznej,
  • kolczuga w kroju tuniki osłaniająca ciało od łokci do połowy ud,
  • żelazne groty włóczni,
  • żeleźce topora,
  • dwuczęściowa agrafa zawiasowa, zdobiona wzorem geometrycznym w postaci 20 małych kwadratów wykonanym czerwoną i niebieską emalią komórkową (fr. cloisonnè). Dwie połowy agrafy połączone są złotą szpilą na łańcuszku,
  • brązowe wiszące misy,
  • brązowe kotły,
  • srebrne rogi do picia w oprawie,
  • złote puchary,
  • złote monety, dwie sztabki złota,
  • szkatułka ze złotym wiekiem,
  • pozłacany brązowy hełm z osłonami policzków, maską na twarzy inkrustowaną granatami i grzebieniem stylizowanym na kształt smoka, znany jako "Hełm z Sutton Hoo".

PrzypisyEdytuj

  1. Steve Russell, Ghosts and treasure: The Edith Pretty Sutton Hoo story, East Anglian Daily Times, 29 lipca 2019 [dostęp 2021-01-30] (ang.).
  2. Paul Johnson: Historia Anglików. Gdańsk: Marabut, 1995, s. 45. ISBN 83-85893-16-4.

BibliografiaEdytuj

  • Zbigniew Bukowski, Krzysztof Dąbrowski, Świt kultury europejskiej, LSW, Warszawa 1971, s. 315-321.
  • Brian Bates - Magia, mity i tajemnice średniowiecza., Warszawa 2002.
  • Nancy Fyson – Klejnoty świata., Warszawa 1996.
  • Zdzisław Żygulski jun. - Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu., PWN, Warszawa 1982.