Otwórz menu główne

Sydney Brenner

brytyjski biolog, noblista

Sydney Brenner (ur. 13 stycznia 1927 w Germiston, zm. 5 kwietnia 2019 w Singapurze[1]) – południowoafrykański biolog, działający w Stanach Zjednoczonych, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2002[2].

Sydney Brenner
Ilustracja
(od lewej) Esther Lederberg, Gunther Stent, Sydney Brenner i Joshua Lederberg, 1965
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1927
Germiston
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 2019
Singapur
Zawód, zajęcie biolog
Narodowość południowoafrykańska
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater University of the Witwatersrand,
University of Oxford
Odznaczenia
Złoty Order Mapungubwe (Południowa Afryka) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Towarzyszów Honoru (Wielka Brytania)

Ukończył studia w RPA (1947), od 1956 pracował w Laboratorium Cavendisha w Cambridge, gdzie miał okazję współpracować m.in. z Maxem Perutzem i Francisem Crickiem. Z Crickiem opublikował pracę (1961), opisującą kodowanie DNA kolejności aminokwasów w białku. Razem z François Jacobem i Matthew Meselsonem odkrył mRNA (związek, który przenosi informacje o budowie białek z jądra komórki do cytoplazmy, 1961).

W kolejnych latach podjął badania w dziedzinie regulacji długości życia komórek, wybierając za obiekt doświadczeń nicień Caenorhabditis elegans. Za odkrycia w dziedzinie genetycznej regulacji rozwoju organów (zob. np. ogólny plan budowy kończyn) i regulacji długości życia komórek (zjawisko apoptozy) otrzymał w 2002 Nagrodę Nobla, wspólnie z Robertem Horvitzem i Johnem Sulstonem. Odkrycia uczonych przyczyniły się do wyjaśnienia przyczyn m.in. AIDS i nowotworów złośliwych. Brenner otrzymał również dwukrotnie prestiżową Nagrodę Laskera (1971 i 2000), a także Nagrodę Kioto w dziedzinie zaawansowanych technologii w 1990[3]. W 2001 podjął pracę na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

PrzypisyEdytuj