Otwórz menu główne

Sydoniusz Apolinary

rzymski poeta i dyplomata, biskup Clermont, święty katolicki

Sydoniusz Apolinary, według niektórych polskich źródeł hagiograficznych Apolinary Sydoniusz[1], łac. Gaius Sollius Modestus Sidonius Apollinaris (ur. ok. 430 w Lyonie, zm. ok. 489) – rzymski poeta, dyplomata i biskup Clermont w dzis. regionie Owernia, ojciec Kościoła, uznawany za najważniejszego twórcę tego okresu zamieszkującego ówczesną Galię, święty katolicki.

Święty
Apolinary Sydoniusz

Gaius Sollius Modestus Sidonius Apollinaris
biskup
Ilustracja
Witraż ze św. Sydoniuszem Apolinarym w Clermont-Ferrand.
Data i miejsce urodzenia ok. 430
Lyon
Data i miejsce śmierci ok. 489
Clermont
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 21 sierpnia

Spis treści

Żywot świętegoEdytuj

Apolinary Sydoniusz urodził się w arystokratycznej rodzinie galorzymskiej. Otrzymał staranne wykształcenie, zwłaszcza z zakresu literatury i poezji. Około 452 ożenił się z Papianillą, córką konsula Awitusa, który został później cesarzem. Gdy w 457 Awitus został obalony przez swojego zaciętego przeciwnika Majoriana Sydoniusz znalazł się w trudnej sytuacji. Jednak nowy cesarz odnosił się z szacunkiem do twórcy, którego wiedza była powszechnie znana. Sydoniusz napisał na jego cześć panegiryk, co dało mu jeszcze większe uznanie w oczach cesarza. W 467 kolejny cesarz rzymski Antemiusz, w zamian za panegiryk na swoją cześć, nadał mu tytuł prefekta, a później patrycjusza i senatora.

W 472 otrzymał sakrę biskupią w Clermont. Tytuł ten zawdzięczał jednak bardziej swoim wpływom politycznym niż wiedzy teologicznej. Sydoniusz Apolinary bardziej niż krzewieniem wiary zainteresowany był bowiem utrzymaniem tego obszaru w rękach Rzymu. Sformułował również teorię wskazującą na szlacheckość z urodzenia jako ważny czynnik wyboru na biskupa[2]. W 474 miasto zostało zdobyte przez Gotów, a Sydoniusz, który czynnie uczestniczył w jego obronie, trafił do więzienia. Wkrótce król Gotów Euryk przywrócił go na tron biskupi, który zajmował aż do swojej śmierci około 489.

DziełaEdytuj

 
Opera, 1598

Do najważniejszych dzieł Sydoniusza Apolinarego należy zbiór 24 wierszy Carmina, które pisał na cześć cesarzy rzymskich oraz innych ważnych postaci rzymskiej sceny politycznej. Utwory te przynoszą wiele ważnych informacji na temat wydarzeń politycznych tego okresu. Innym świadectwem tej epoki jest zbiór 146 listów (epistulae), które dają obraz życia ówczesnych warstw uprzywilejowanych Imperium.

  • Carmina (469), zbiór 24 wierszy
  • Listy
    • księga I (469)
    • księgi II­-IV (477)
    • księgi V-VIII (479)
    • księgi IX (482)

KultEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Apolinary Sydoniusz, biskup Clermont.. Deon.pl. [dostęp 2014-08-03].
  2. Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, s. 187, ​ISBN 978-84-9819-814-0

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj