Otwórz menu główne

Sylwia Oksiuta-Warmus

polska aktorka

Sylwia Oksiuta-Warmus, dawniej Sylwia Oksiuta (ur. 19 stycznia 1982 w Białymstoku) – polska aktorka teatralna, filmowa oraz telewizyjna, lalkarz, scenarzysta, reżyser, instruktor teatralny, dziennikarz, pedagog i arteterapeuta a także działaczka społeczna.

Sylwia Oksiuta - Warmus
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1982
Białystok
Zawód aktor-lalkarz, reżyser, scenarzysta, dziennikarz, pedagog i arteterapeuta
Współmałżonek Dawid Warmus (od 2015)
Lata aktywności od 2003
Zespół artystyczny
Teatr im. Adama Mickiewicza w Częstochowie
Leon 2006, Nagroda Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie KULTURY 2017

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie oraz praca zawodowaEdytuj

Wychowała się w Strabli koło Bielska Podlaskiego – wsi położonej w gminie Wyszki, w województwie podlaskim. Do szkoły podstawowej uczęszczała w Strabli (kl. 0-3), Doktorcach (kl. 4) i w Mulawiczach (kl. 5-8). Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. ks. Anny z Sapiehów Jabłonowskiej w Białymstoku. Jest absolwentką następujących szkół artystycznych: Akademii Teatralnej w Warszawie (Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku), gdzie 30 września 2005 r. została magistrem sztuki, uzyskując tytuł zawodowy aktora - lalkarza z uprawnieniami aktora zawodowego oraz Akademii Dziennikarstwa PWT w Warszawie a także Krakowskiej Szkoły Filmu i Komunikacji Audiowizualnej, kierunek scenariopisarstwo (2009). Ponadto ukończyła podyplomowe studia na Wydziale Wychowania Artystycznego (obecnie Wydział Sztuki) Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie (Uniwersytet Humanistyczno - Przyrodniczy) – terapia pedagogiczna z arteterapią – dyplom z teatroterapii. Już jako uczennica szkoły podstawowej brała udział w różnych szkolnych przedstawieniach teatralnych. Jak przyznała, wielki wpływ na jej życie i pasje wywarła wybitna polonistka ze szkoły podstawowej: „Moja przygoda z literatura piękną, teatrem zaczęła się dawno temu w małej, wiejskiej szkole, za ławką i przy tablicy, kiedy na przekór wielu (może) niesprzyjającym okolicznościom, zapłonęłam miłością do pisania, recytacji, mając za sobą kogoś takiego jak Pani Maria Porucznik”. W liceum należała do szkolnego koła teatralnego Bez maski. Równocześnie uczęszczała do białostockiego teatru Klaps Antoniny Sokołowskiej, która aktorstwa uczyła m.in. Justynę Sieńczyłło, Katarzynę Herman oraz Adama Woronowicza. To właśnie w młodzieżowym teatrze dowiedziała się o Wydziale Sztuki Lalkarskiej. Do szkoły teatralnej dostała się za pierwszym razem. Zadebiutowała na IV roku studiów (2005) w roli Hanny i Śmierci w spektaklu pt. „Fraszki. Pieśni. Interludia” na podst. Jana Kochanowskiego w reżyserii Krzysztofa Galosa w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Za namową koleżanki pojechała do radomskiego teatru na przesłuchanie, które wygrała. Przez dwa sezony (2005-2007) pracowała w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze. W 2006 roku wystąpiła w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie ze spektaklem Marka Rębacza Kochanie, posadź Jumbo Jetta. 13 stycznia 2007 r. po raz drugi wystąpiła w częstochowskim teatrze. Przyjechała do niego ze spektaklem Ciemno Marka Rębacza (koprodukcja Polska Scena Komediowa M. Rębacza). Po spektaklu zaproponowano jej etat, który przyjęła. Od 2013 r. artystkę można oglądać w paradokumentalnym serialu telewizyjnym stacji TVN pt. Szpital, wciela się w postać lekarza internisty oraz pediatry, doktor Annę Nowicką. W 2008 roku zagrała Annę w filmie edukacyjnym Obrona Jasnej Góry w reżyserii Macieja Pisarka. Ten fabularyzowany dokument był 8. odcinkiem magazynu Było nie było kanału telewizyjnego Discovery Historia, opowiadał o obronie klasztoru przed potopem szwedzkim. W produkcji zagrał m.in. Daniel Olbrychski. W 2016 roku aktorka wzięła udział w nagraniach do kampanii reklamowej „Prince Polo Autentyk” emitowanej w telewizji i Internecie. W spocie, u boku Czesława Mozila, odgrywa sobowtóra hollywoodzkiej gwiazdy Marilyn Monroe. Wystąpiła m.in. w filmie polsko-niemieckim Polnische Ostern/Polska Wielkanoc, Jutro idziemy do kina czy Mistyfikacja, w serialach: Na Wspólnej oraz Detektywi. W teatrze stworzyła kilkadziesiąt ról dramatycznych i komediowych (Ciemno, Ostra jazda, Szałaputki, Mieszczanin szlachcicem oraz Tajemniczy ogród).

Działalność społeczna i pedagogicznaEdytuj

Pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi (również z niepełnosprawnymi), a także z seniorami, amazonkami i bezdomnymi – prowadząc warsztaty teatralne i wystawiając przedstawienia. Jest organizatorką i pomysłodawczynią wystaw lalek teatralnych, zajęć z budowy lalek teatralnych, plastyki ruchu scenicznego, dykcji, emisji głosu, elementarnych zadań aktorskich etc. Zasiada w jury konkursów recytatorskich, teatralno-plastycznych i muzycznych. Prowadzi warsztaty: salony i saloniki poezji, teatr żywego planu, ożywionej formy, lalek oraz z teatroterapii („Teatranki”, „Kreatywki teatralne”, „Bajkoterapia” – według własnego pomysłu dla dzieci zdrowych i z dysfunkcjami). Uczestniczy w wielu akcjach społecznych i charytatywnych w różnych instytucjach: domach dziecka, przedszkolach, szkołach, parafiach, szpitalach i ośrodkach. W 2009 i 2010 roku prowadziła warsztaty teatralne w ramach projektu „Antytoksyczny Teatr” realizowanego przez Parafię św. Jakuba w Częstochowie we współpracy z Funduszem Inicjatyw Obywatelskich przy Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej (2 spektakle), celem projektu było przeciwdziałanie zjawiskom uzależnień wśród młodzieży, skierowany głównie do uczniów z rodzin patologicznych. 3 marca 2012 r. zostały zaprezentowane spektakle Kabaretowy zawrót głowy ku czci pięknej płci oraz Poskromienie złośnicy na podstawie Williama Szekspira z okazji Dnia Kobiet. Projekt został zrealizowany z uczniami i nauczycielami Zespołu Szkół w Koziegłowach. W latach 2010-2012 realizowała projekt „Celuj w rozwój” współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego przy Liceum Mundurowym (przedstawienia, kabarety, lekcje z edukacji teatralnej ze zwiedzaniem teatru i spektaklami). Od 2011 r. prowadziła zajęcia teatralne w Młodzieżowym Domu Kultury w Częstochowie (dwie grupy „Coolturalne Teatrzaki”) – warsztaty teatralne, finalizowane przedstawieniami Kapturki Międzynarodowe i Burza w Teatrze GO-GO. 13 czerwca 2012 roku Teatrzaki zdobyły III miejsce na II Festiwalu Artystycznym Dzieci i Młodzieży Województwa Śląskiego pod patronatem Prezydenta Miasta Częstochowy. W festiwalu udział brało pięćdziesiąt zespołów ze Śląska. W 2012 r. wraz z podopiecznymi Domu Małego Dziecka oraz Ośrodka Wychowawczo-Rewalidacyjnego dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej i Niedowidzącej przygotowała dwa przedstawienia w ramach 9. Nocy Kulturalnej w Częstochowie (NIE/Tolerancja na ŚWIAT/ło i Akcja-TeatReakcje – Genesis) Zostały zaprezentowane w altanie Parku im. Stanisława Staszica w Częstochowie. Próby w teatrze i praca z profesjonalistami była dla podopiecznych formą terapii. Brała udział w ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej „Płodna Polka”, popularyzując i zachęcając młode Polki do zrobienia badań w ramach „Pakietu kobiecego”. Ponadto uczestniczy w ogólnopolskiej kampanii społecznej Cała Polska czyta dzieciom. 2012/2013 – prelegentka w projekcie Era Nowe Horyzonty – Ośrodek Kultury Filmowej w Częstochowie. Z okazji 45-lecia MDK-u w Radomsku napisała i wyreżyserowała przedstawienie Marzenia do Spełnienia, w którym udział wzięli dzieci uczęszczające do placówki (2013). W 2014 r. z podopiecznymi Częstochowskiego Stowarzyszenia Opieki Paliatywnej dla Dzieci i Dorosłych Dar Serca – Hospicjum przygotowała i zaprezentowała podczas 11. Nocy Kulturalnej poruszający spektakl RakoTwórczość w ramach teatroterapii (2013-2015). Opowiedziane na scenie historie to autentyczne przeżycia pacjentów w zmaganiu się z chorobą nowotworową. W Częstochowskim Centrum Aktywności Seniorów prowadziła warsztaty arteterapeutyczne finalizowane przedstawieniem Jesień życia. Na przełomie marca i kwietnia 2015 roku prowadziła warsztaty aktorskie z gimnazjalistami z Zespołu Szkół im. Jana Pawła II w Wyszkach. Szkolne Koło Teatralne Maska zdobyło 2. nagrodę – Srebrny Afisz podczas II Przeglądu Amatorskich Zespołów Teatralnych Afisz organizowany przez dom kultury w Bielsk Podlaski (spektakl Międzyplanetarna podróż z Małym Księciem w poszukiwaniu wartości moralnych na podst. Małego Księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego). W grudniu 2016 r. podczas XI Gali Wolontariatu Częstochowskiego w Filharmonii Częstochowskiej im. Bronisława Hubermana miała miejsce premiera wyreżyserowanego przez artystkę przedstawienia z udziałem bezdomnych mężczyzn pt. Wystawieni. Aktorzy opowiedzieli na scenie bolesne historie swojego życia. Od dłuższego czasu, co roku aktorka organizuje przedświąteczne zbiórki dla osób bezdomnych (BezDOMNE Święta). Zbierana jest ciepła odzież, koce, żywność i środki czystości. Dary podczas wigilii są przekazywane potrzebującym ze Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy „Agape” w Częstochowie. Założycielka Centrum Arteterapii Arte - Warte w Częstochowie (2018r).

Życie prywatneEdytuj

15 sierpnia 2015 r. wyszła za mąż, ślub odbył się w Kościele pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Strabli. Obecnie używa dwuczłonowego nazwiska Oksiuta-Warmus. Od 2007 r. mieszka w Częstochowie. We wrześniu 2016 r. urodziła córkę.

NagrodyEdytuj

12 czerwca 2006 r. została laureatką nagrody „Leon 2006” „za udany debiut na deskach Lubuskiego Teatru im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze, a szczególnie za rolę Córki w spektaklu Ireneusza Kozioła Spuścizna w reżyserii Piotra Łazarkiewicza”. Artystka jest dwukrotną stypendystką Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie Teatr (w 2010 i 2011). 12 grudnia 2016 r. podczas XI Gali Wolontariatu Częstochowskiego otrzymała nagrodę Przyjaciel Wolontariatu „za pełne pasji, bezinteresowne zaangażowanie na rzecz drugiego człowieka i dobra wspólnego”. Swoją nagrodę zadedykowała „wszystkim bezimiennym wolontariuszom, którzy poświęcają swój czas na rzecz innych, zmieniając świat wokół siebie na lepszy, z nadzieją i wiarą, że zawsze będą kroczyć »po słonecznej stronie ulicy«, niezależnie od okoliczności”. Pod koniec sierpnia 2017 r. otrzymała z rąk prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka Nagrodę Miasta Częstochowy w dziedzinie kultury za rok 2017 w kategorii Teatr i Film „za całokształt działalności teatralnej ze szczególnym uwzględnieniem działań społeczno-artystycznych na rzecz mieszkańców Częstochowy”.

FilmografiaEdytuj

Role filmoweEdytuj

SerialeEdytuj

TeatrEdytuj

SpektakleEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Czyż nie dobija się koni? reżyseria Magdalena Piekorz. Teatr im. A. Mickiewicza w Częstochowie. [dostęp 2019-01-26].

Linki zewnętrzneEdytuj