Symfonia pastoralna (film 1946)

Symfonia pastoralna (fr. La symphonie pastorale) – francuski melodramat z 1946 roku w reżyserii Jeana Delannoy.

Symfonia pastoralna
La Symphonie pastorale
Gatunek melodramat
Rok produkcji 1946
Data premiery 26 września 1946
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Jean Delannoy
Scenariusz Jean Aurenche
Andre Gide
Główne role Pierre Blanchar
Jean Desailly
Michele Morgan
Muzyka Georges Auric
Zdjęcia Armand Thirard
Scenografia Rene Renoux
Kostiumy Georges Annenkov
Montaż Suzette Bouveret
Produkcja Joseph Bercholz
Edouard Gide
Wytwórnia Les Films Gibe
Dystrybucja Pathe Consortium Cinema,
Tamasa Distribution (kina)
Cine Collection,
Film Office (VHS)
StudioCanal,
Universal Music (DVD)
Nagrody
1946 - MFF w Cannes – narody dla: Jeana Delannoy, Michele Morgan i Georgesa Aurica

Opis fabułyEdytuj

W maleńkiej alpejskiej wsi umiera stara kobieta. Wezwany do umierającej miejscowy pastor, zastaje w ubogiej chałupie kilkuletnią dziewczynkę – na wpół zdziczałą, niewidomą kalekę. Aby oszczędzić jej losu sieroty zabiera ją do swego domu. Po latach dziewczynka imieniem Gertruda wyrasta na piękną kobietę. Jest oczkiem w głowie pastora, oddaną mu bez reszty wychowanicą. Z czasem uczucia pastora do młodej dziewczyny zaczynają być czymś więcej niźli tylko rodzicielską miłością. Wkrótce w domu pastora zjawia się jego syn – Jacques, który zakochuje się w pięknej dziewczynie. Pastor nie chce zaakceptować tego związku, boi się stracić Gertrudę i zdaję sobie sprawę, że jej kalectwo wyklucza ją z normalnego życia. Sytuacja zmienia się, gdy Gertruda przechodzi udaną operację oczu i odzyskuje wzrok. Ale również wtedy pastor nie zgadza się na ślub dwojga młodych ludzi. Cała sytuacja przekształca się w poważny konflikt rodzinny. Gertruda uważając, że to ona jest jego powodem i nie widząc wyjścia z trudnej sytuacji, popełnia samobójstwo, tonąc w górskiej rzece.

Obsada aktorskaEdytuj

  • Pierre Blanchar – pastor Martens
  • Jean Desailly – Jacques Martens
  • Michele Morgan – Gertruda
  • Line Noro – żona pastora
  • Jacques Louvigny – Casteran
  • Mona Dol - siostra Claire
  • Rosine Luguet – Charlotte Martens
  • Andree Clement – Piette
  • Robert Demorget – młody Jacques
  • Albert Glado – Paul Martens
  • Florence Briere – przyjaciółka Gertrudy
  • Germaine Michel – kobieta w domu na farmie
  • Helene Dassonville – panna de la Grange

i inni.

O filmieEdytuj

Kolejny film Jeana Delannoya – jednego z czołowych reżyserów kina francuskiego połowy XX w. – spotkał się z życzliwym przyjęciem krytyków. Na 1. MFF w Cannes otrzymał trzy nagrody: dla najlepszego filmu, za najlepszą rolę kobiecą dla Michele Morgan i za oprawę muzyczną[1][2]. Po latach obraz uznawano za dzieło "wskrzeszające na ekranie najcenniejsze walory klasycznej szkoły francuskiego kina". Cieszył się również sporym powodzeniem pośród publiczności[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalna strona festiwalu
  2. Na festiwalu filmowym w Cannes w 1946 nie przyznawano jeszcze Złotej Palmy i formalnego Grand Prix dla najlepszego filmu. Symfonia, wraz z dziesięcioma innymi filmami, otrzymała równorzędną nagrodę za najlepszą reżyserię (zob. Marian B. Michalik: Kronika filmu. Warszawa: Wydawnictwo KRONIKA – Marian B. Michalik, 1995, s. 198. ISBN 83-86079-03-7.)
  3. Kornatowska..., s. 51

BibliografiaEdytuj

  • Maria Kornatowska: Mały leksykon filmowy. Filmy o miłości. Warszawa: WAiF, 1975, s. 49-51.