Syntaktyka (językoznawstwo)

Językoznawstwo
Lingwistyka teoretyczna
Fonetyka
Fonologia
Morfologia
Słownictwo (Leksyka)
Semiotyka
Składnia
Semantyka
Semantyka leksykalna
Semantyka statystyczna
Semantyka strukturalna
Semantyka prototypu
Pragmatyka
Lingwistyka stosowana
Akwizycja języka
Psycholingwistyka
Socjolingwistyka
Antropolingwistyka
Lingwistyka generatywna
Lingwistyka kognitywna
Lingwistyka komputerowa
Lingwistyka matematyczna
Lingwistyka deskryptywna
Lingwistyka historyczna
Lingwistyka porównawcza
Etymologia
Stylistyka
Lingwistyka normatywna
Lingwistyka korpusowa
Historia językoznawstwa

Syntaktyka, składnia (gr. σύνταξις sýntaxis – "porządek, szyk", συντακτικός syntaktikós – "porządkujący"[1][2][3]) – dział językoznawstwa, który zajmuje się budową wypowiedzeń.

Syntaktyka (w ujęciu tradycyjnym) bada takie zjawiska jak funkcje wyrazów w zdaniu (funkcja podmiotu, orzeczenia, dopełnienia itd.), zależności między wyrazami w zdaniu (np. związek zgody, związek rządu, związek przynależności) czy szyk wyrazów w wypowiedzeniu.

W odmiennym ujęciu (występującym w gramatyce generatywnej) syntaktyka opisuje sposoby łączenia się morfemów w zdania. W ujęciu gramatyki generatywnej syntaktyka przeciwstawia się semantyce i fonologii, morfologia natomiast stanowi część fonologii i syntaktyki.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Kopaliński: syntagma; syntaksa; syntaktyka; syntaktyczny. W: ''Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. [dostęp 2018-07-11].
  2. Henry George Liddell, Robert Scott: σύνταξις (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-15].
  3. Henry George Liddell, Robert Scott: συντακτικός (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-15].