Otwórz menu główne

Synthwave (zwany też retrowave lub futuresynth) – gatunek muzyki elektronicznej[5], zwanym również nowoczesnym synthpopem. Powstał w połowie lat 2000 z inicjatywy internetowej społeczności producentów muzycznych, zainspirowanych twórczością takich artystów jak Kavinsky, Justice czy College (muzyka elektroniczna, tech house), którzy to natomiast swoje kompozycje kreują w oparciu o muzykę filmową oraz gry komputerowe lat 80. Jednak prawdziwa popularność synthwave zaczęła się w 2011 roku. To wtedy powstała wytwórnia płytowa, która skupia się wyłącznie w tym nurcie, i która działa do dziś, NewRetroWave. Styl ten naśladuje utwory z gatunku fantastyki naukowej, akcji, retrofuturyzmu i horroru lat 80., czasami też cyberpunku. W przeciwieństwie do Vaporwave, z którym często jest mylony, nie służy parodiowaniu czy karykaturalizowaniu popkultury tamtych czasów tylko jej gloryfikacji, celebracji i wywołaniu uczucia nostalgii mimo, że odbiorca tych dzieł często nie żył jeszcze w owym okresie historycznym[6][7][8][2].

Synthwave
Pochodzenie muzyka elektroniczna[1],
tech house[2],
french house[3],
synth pop
Czas i miejsce powstania połowa lat 2000.
Internet
Instrumenty syntezatory, automaty perkusyjne, samplery, gitary, śpiew
Największa popularność od 2011 do dziś.
Podgatunki
Dreamwave, Darkwave, Outrunwave, SciFiwave[4], Synth-Overload
Inne tematy
Vaporwave, Nu skool breaks, Eurobeat

Lista przykładowych twórcówEdytuj

  • Dynatron,
  • FutureCop!,
  • Mega Drive,
  • LazerHawk,
  • Miami Nights 1984,
  • Mitch Murder[9],
  • Trevor Something,
  • Perturbator,
  • Power Glove[10],
  • Timecop1983[2],
  • The Midnight[11],
  • DJ Ten,
  • d.notive,
  • Daniel Deluxe,
  • GUNSHIP,
  • Tokyo Rose,
  • Raydar,
  • Scattle,
  • Denovomutans,
  • Bourgeoisie,
  • Isidor,
  • ALEX,
  • Neon Nox,
  • Tommy '86,
  • Com Truise,
  • Casper Seyna,
  • Dance With The Dead,
  • Donbor,
  • Powder Slut,
  • Konrad Celiński,
  • Robert Parker,
  • Dreamhour,
  • Zombie Hyperdrive,
  • ORAX,
  • Mono Memory,
  • Kavinsky,
  • Electric Youth,
  • Waveshaper,
  • Niky Nine,
  • FM-84,
  • Jordan F,
  • Speed Machine,
  • unitrΔ_Δudio,
  • Kick Puncher,
  • Judge Bitch,
  • Akahandsdown,
  • Klockhaus,
  • CRYSEHD,
  • Kid Bougie,
  • Ice Palace,
  • M.O.O.N.,
  • El Huervo,
  • Carpenter Brut,
  • Arne Ruudson,
  • Wolf And Raven,
  • Solar Storm,
  • Swagbot,
  • Zero Call,
  • Earmake,
  • Scandroid,
  • Irving Force,
  • M.A.D.E.S.,
  • Megahammer,
  • Nightcrawler,
  • Synthatiger,
  • Nathan Dandy,
  • Citizen12B,
  • Wice,
  • Highway Superstar,
  • Dana Jean Phoenix,
  • Rain Sword,
  • Lucy In Disguise,
  • Arcade High,
  • Alpha Boy,
  • Sam Häggblad,
  • MK Ultra,
  • DevilRazor,
  • Veeroos.

PrzypisyEdytuj

  1. On The Synthwave Genre and Video Games, „Surreal Resolution”, 23 września 2016 [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  2. a b c Dlaczego synthwave?, 21 listopada 2015 [dostęp 2017-12-23] (pol.).
  3. The Nostalgic Allure of ‘Synthwave’, „Observer”, 30 lipca 2015 [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  4. Synthwave: If Tron and Megaman had a music baby., „Glitchslap”, 25 marca 2015 (ang.).
  5. On The Synthwave Genre and Video Games, „Surreal Resolution”, 23 września 2016 [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  6. Synthwave: If Tron and Megaman had a music baby., „Glitchslap.com”, 25 marca 2015 [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  7. Album Review: Xeno and Oaklander - Sets & Lights, „DrownedInSound” [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  8. The Nostalgic Allure of ‘Synthwave’, „Observer”, 30 lipca 2015 [dostęp 2017-12-23] (ang.).
  9. Catching Up with Mitch Murder, King of the 80s Revival, Vehlinggo.com [dostęp 2016-07-29].
  10. Power Glove Interview: Reviving the 80s (July 2013), Game-ost.com, 1970 [dostęp 2015-05-19].
  11. Andrew Zistler, The Midnight - Endless Summer, 29 sierpnia 2016 [dostęp 2018-02-19].