Szarejki (powiat olecki)

wieś w województwie warmińsko-mazurskim, powiecie oleckim

Szarejki (niem. Schareyken, Schareiken) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Kowale Oleckie.

Artykuł 54°7′53″N 22°24′31″E
- błąd 38 m
WD 54°7'N, 22°23'E, 54°7'53.08"N, 22°24'29.70"E
- błąd 20885 m
Odległość 2 m
Szarejki
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat olecki
Gmina Kowale Oleckie
Liczba ludności  130
Strefa numeracyjna 87
Tablice rejestracyjne NOE
SIMC 0760544
Położenie na mapie gminy Kowale Oleckie
Mapa lokalizacyjna gminy Kowale Oleckie
Szarejki
Szarejki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szarejki
Szarejki
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Szarejki
Szarejki
Położenie na mapie powiatu oleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu oleckiego
Szarejki
Szarejki
Ziemia54°07′53″N 22°24′31″E/54,131389 22,408611

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

HistoriaEdytuj

Wieś założona na 40 włókach boru na prawie magdeburskim w 1566 przez Wawrzyńca Rulentza (lub według innych źródeł przez Wawrzyńca Rubentsa von Schareyko czyli Wawrzyńca Szarejko lub Wawrzyńca z Szarejk). Możliwe, ze zasadźca pochodził z Szarejk koło Ełku. Parafia powstała około 1581 roku i przez długie lata zamieszkiwana była przez ludność polskiego pochodzenia. W latach 1832-1846 proboszczem w Szarejkach był Karol Ferdynand Marcus, sprzeciwiający się nauczaniu dzieci mazurskich w języku niemieckim. Według danych z 1864 r. w parafii mieszkały cztery tysiące "przeważnie polskich parafian", a od pastora - mimo że w roku 1912 doliczono się tylko 400 Mazurów na 4324 parafian - wymagano znajomości "języka mazurskiego".

Zniszczenia z wojny polsko-szwedzkiej, a w szczególności najazd Tatarów hetmana Gosiewskiego, spowodował, że w roku 1683 miejscowi chłopi odrabiali szarwark także w majątku w Sedrankach.

W latach międzywojennych w Szarejkach czynny był urząd pocztowy i dwuklasowa szkoła. Wieś liczyła w tym czasie 264 mieszkańców.

ZabytkiEdytuj

We wsi znajduje się kościół parafialny pw. Matki Boskiej Różańcowej, wzniesiony w latach 1718-1719, przebudowany w 1772. Jest to trójbocznie zamknięta budowla salowa z zakrystią na osi wschodniej, kruchtą od południa i masywną wieżą od zachodu. Ołtarz wykonał, które były dziełem rzeźbiarza Fryderyka Pfeffera (Friedrich Pfeffer) z Królewca z 1720. Ołtarz klasycystyczny, wyposażenie wnętrza barokowe[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 303

BibliografiaEdytuj