Otwórz menu główne
Zobacz też: Szarlotka – osada w Polsce.
Typowa polska szarlotka

Szarlotka (jabłecznik) – pochodzący z Francji wyrób cukierniczy, wynalazek przypisywany Marie-Antoine'owi Carême'owi, składający się z półkruchego lub kruchego ciasta oraz owoców. Carême miał stworzyć ciasto o nazwie charlotte russe specjalnie dla cara Aleksandra I, swego wieloletniego pracodawcy. Nazwę swą szarlotka zawdzięcza księżnej Charlotcie, szwagierce imperatora, późniejszej carycy.

Nadzieniem najczęściej są jabłka, można także używać gruszek, brzoskwiń, moreli, śliwek i innych owoców, a jako dodatku rodzynek. Do jabłek w polskiej szarlotce dodawane są przyprawy korzenne, najczęściej cynamon i goździki. Szarlotka jest wyłącznie z ciasta kruchego lub półkruchego, natomiast jabłecznik może być z ciasta biszkoptowego lub innego niż kruche i półkruche[według kogo?]. Ponadto szarlotka nie musi być z jabłkami a jabłecznik to ciasto wyłącznie z jabłkami[według kogo?].

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Gina Mallet: Ostatnia szansa żeby dobrze zjeść. Warszawa: Wydawnictwo Twój Styl, 2006. ISBN 83-7163-420-X.