Szedytmateriał wybuchowy, mieszanina chloranu lub nadchloranu potasu z tłuszczami roślinnymi i nitrozwiązkami. Nazwa pochodzi od francuskiej miejscowości Chedde (w departamencie Górna Sabaudia), która była pierwszym miejscem jego produkcji[1]. Został wynaleziony w roku 1897 i szybko zyskał bardzo duże znaczenie. Współcześnie stosowany jest w spłonkach w amunicji strzeleckiej[2][3].

Ze względu na łatwość produkcji i dostępność składników, podstawowy materiał wybuchowy produkowany przez polskie podziemie w czasie II wojny światowej (wyprodukowano ok. 70 ton)[4]. Niezbędny do produkcji szedytu chloran potasu pochodził m.in. z fabryki Kijewski, Scholtze i Spółka znajdującej się przy ul. Siarczanej 6 na Targówku w Warszawie, będącej jedynym producentem tej substancji na terenie Generalnego Gubernatorstwa[4]. 27 maja 1943 w akcji specjalnej przeciwko tej kontrolowanej przez Niemców fabryce zdobyto 21 beczek chloranu potasu i 10 beczek tlenku żelaza[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Cheddite. W: Dictionary [on-line]. Merriam-Webster. [dostęp 2015-03-29].
  2. History (ang.). Cheddite. [dostęp 2015-03-29].
  3. Cheddite (wł.). W: Enciclopedia Italiana [on-line]. Treccani.it. [dostęp 2015-03-29].
  4. a b Anna Zawadzka, Jan Rossman: Tadeusz Zawadzki „Zośka”. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Interim, 1991, s. 209. ISBN 83-85083-10-3.
  5. Anna Zawadzka, Jan Rossman: Tadeusz Zawadzki „Zośka”. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Interim, 1991, s. 210. ISBN 83-85083-10-3.