Szejk Tusi

Abu Dżafar Muhammad Ibn Hassan Tusi (pers. ابوجعفر محمد بن حسن طوسی), potocznie zwany Szejkiem Tusi (pers. شیخ طوسی), Szejk al-Taʾifah (arab. ‏شيخ الطائفة‎) (ur. około 995 w Tus, zm. 2 grudnia 1067 w Nadżafie) – perski uczony muzułmański, szyita, autor znanych i wysoko cenionych przez szyitów zbiorów tradycji pt. „Tahdhib al-Ahkam” i „Al-Istibsar” będących częścią czterech głównych prac-zbiorów hadisów islamu szyickiego.

Abu Dżafar Muhammad Ibn Hassan Tusi
ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 995
Tus
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1067
An-Nadżaf
Miejsce spoczynku An-Nadżaf, Irak
Zawód, zajęcie uczony, wykładowca, narrator hadisów
Wyznanie islam szyicki

Szejk Tusi urodził się w starożytnym mieście Tus, na terenie dzisiejszego Iranu. Następnie udał się do Bagdadu, pod panowaniem Bujidzów, aby pogłębiać i przekazywać islamską wiedzę. Po złupieniu miasta przez Seldżukidów i utracie wielu dzieł, Tusi udał się do Nadżafu gdzie założył seminarium teologiczne, późniejszego duchowego miasta szyitów. Tam też zmarł 2 grudnia 1067[1][2].

Autor wielu zaginionych i zniszczonych (w najeździe Seldżukidów) prac, polemik i rozpraw. Jako usulita prowadził intensywne debaty z achbarystami w obrębie szkoły dżafaryckiej[3].

PrzypisyEdytuj

  1. IslamicLaws: Sheikh Abu Jafar Toosi
  2. ImamReza: Shaykh Tusi. [dostęp 2016-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-12)].
  3. Clifford Edmund Bosworth & Brill Archive, 1989. The Encyclopedia of Islam. Księga 6, s. 549