Akademia Pożarnicza

polska uczelnia publiczna w Warszawie

Akademia Pożarnicza (APoż), do 31 lipca 2023 Szkoła Główna Służby Pożarniczej (SGSP)[1] – publiczna uczelnia z siedzibą w Warszawie kształcąca pożarniczą kadrę oficerską oraz specjalistów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i bezpieczeństwa cywilnego.

Akademia Pożarnicza
Fire University
Godło
Ilustracja
Data założenia

18 stycznia 1982

Typ

publiczna

Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Adres

ul. J. Słowackiego 52/54 01-629 Warszawa

Liczba studentów

2000

Rektor–Komendant

bryg. dr inż. Tomasz Klimczak

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Akademia Pożarnicza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Akademia Pożarnicza”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Akademia Pożarnicza”
Ziemia52°16′18,656″N 20°58′31,980″E/52,271849 20,975550
Strona internetowa
Kompleks szkoły od strony ul. Słowackiego

Uczelnia jest kontynuatorką dorobku swoich poprzedniczek i poprzedników: Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego, Centralnej Szkoły Pożarniczej, Centralnej Oficerskiej Szkoły Pożarniczej, Szkoły Oficerów Pożarnictwa, Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarniczej oraz Szkoły Głównej Służby Pożarniczej[2].

Szkoła trwa 5 lat. Absolwent APoż zyskuje stopień młodszego kapitana oraz tytuł magistra inżyniera.

Historia

edytuj

Wyższa Oficerska Szkoła Pożarnicza

edytuj

Powstała w 1971[3]. W 1975 pierwsi absolwenci szkoły otrzymali stopnie oficerskie i tytuły inżynierów pożarnictwa[3]. Oprócz zajęć teoretycznych studenci mundurowi WOSP (podchorążowie) razem z zawodowymi strażakami brali udział w akcjach gaśniczych oraz likwidowaniu skutków klęsk żywiołowych na terenie miasta i województwa warszawskiego[3]. W 1980 studiowało tam ok. 820 osób (z czego 420 w trybie stacjonarnym)[3].

25 listopada 1981 podchorążowie i część pracowników przystąpiła do strajku okupacyjnego, sprzeciwiając się podporządkowaniu uczelni przepisom ustawy o szkolnictwie wojskowym[4]. Do strajku przystąpiło 96% podchorążych[4]. Wyższą Oficerską Szkołę Pożarniczą rozwiązano decyzją Rady Ministrów z 30 listopada 1981, a strajk został zlikwidowany przez oddziały Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[3]. 2 grudnia oddziały ZOMO staranowały bramę uczelni, a grupa antyterrorystów została zrzucona z helikoptera na dach i wtargnęła do budynku[4]. Studentów przewieziono autokarami na dworce PKP z poleceniem wyjazdu do domów[4]. Grupa 229 z nich kontynuowała jednak do 6 grudnia 1981 strajk na Politechnice Warszawskiej[4]. Niektórym z podchorążych uniemożliwiono później ukończenie studiów[4].

Szkoła Główna Służby Pożarniczej

edytuj

W miejsce rozwiązanej uczelni rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 1982 utworzono Szkołę Główną Służby Pożarniczej[5].

W 1993 uczelnię wyróżniono Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego[6].

Akademia Pożarnicza (od 2023)

edytuj

Z dniem 1 sierpnia 2023 roku zgodnie z art. 1. ust. 1 ustawy z 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych przez właściwego ministra do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Policji, ustaw o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarniczej oraz niektórych innych ustaw[7], Szkoła Główna Służby Pożarniczej zmieniła nazwę na Akademię Pożarniczą.

Siedziba

edytuj

Szkoła mieści się w budynku dawnego Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Straży Pożarnej, wzniesionego w stylu funkcjonalistycznym w latach 1937–1938 według projektu Jana Redy[8][9]. Pierwsi kursanci rozpoczęli w nim naukę w marcu 1939[10]. Budynek został częściowo uszkodzony w 1944. Został odbudowany w 1948[8]. W latach 1966–1970 został rozbudowany, powstała wtedy m.in. hala sportowa[3].

W 1994 na fasadzie budynku umieszczono tablicę upamiętniającą jego obronę w 1944 podczas powstania warszawskiego przez żołnierzy zgrupowania „Żubr”[11].

Profil działania

edytuj

Uczelnia jest państwową uczelnią techniczną, mającą pełne prawa akademickie, oraz jednostką organizacyjną Państwowej Straży Pożarnej, podległą Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej[12].

Uczelnia prowadzi studia inżynierskie i magisterskie w systemie dziennym oraz zaocznym. W systemie dziennym studiują studenci mundurowi (podchorążowie) oraz studenci cywilni. Podchorążowie przez cały okres studiów są skoszarowani na terenie uczelni. W ramach praktyk zawodowych pełnią oni służbę w Jednostce Ratowniczo-Gaśniczej, która zabezpiecza operacyjnie teren warszawskiego Żoliborza, a także w Jednostkach Ratowniczo-Gaśniczych Komendy Miejskiej PSP m.st. Warszawy.

Kontrowersje

edytuj

W lipcu 2017 grupa kilkudziesięciu podchorążych została wysłana przez komendanta głównego Państwowej Straży Pożarnej Leszka Suskiego do ustawiania barierek wokół kompleksu budynków Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej odgradzających protestujących przeciwko ustawie wprowadzającej zmiany w funkcjonowaniu Sądu Najwyższego zgłoszonej przez Prawo i Sprawiedliwość. Było to pierwsze wykorzystanie strażaków przez komendanta głównego Państwowej Straży Pożarnej do działań politycznych po 1989[13].

W kwietniu 2020, w czasie pandemii COVID-19, po wykryciu kilkudziesięciu zakażeń koronawirusem u podchorążych i stwierdzeniu nieprawidłowości w zarządzaniu uczelnią, stanowisko stracił rektor Paweł Kępka[14].

Rektorzy-komendanci[16]

edytuj

Struktura organizacyjna[17]

edytuj
  • Jednostki podległe Rektorowi Komendantowi (RR)
    • RR-1 Rektorat
    • RR-2 Dział kadr
    • RR-3 Dział prawny
    • RR-4 Dział bezpieczeństwa informacji
    • RR-5 Dział analiz i kontroli
    • RR-6 Zespół ds. BHP i ochrony PPOŻ
    • RR-7 Archiwum
    • RR-8 Kancelaria ogólna
    • RR-9 Pełnomocnicy i samodzielne stanowiska
  • Jednostki podległe Prorektorowi-Zastępcy Komendanta ds. Operacyjnych (RO)
    • RO-1 Pododdziały szkolne
    • RO-2 Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza SGSP
    • RO-3 Pracownia psychologiczna
    • RO-4 Dział doskonalenia zawodowego i poligonu
    • RO-5 Dział zabezpieczenia operacyjno-odwodowego
    • RO-6 Dział gospodarki transportowej
  • Jednostki podległe Prorektorowi ds. Nauki (RN)
  • Wydział Inżynierii Bezpieczeństwa i Ochrony Ludności
  • Jednostki podległe Prorektorowi ds. Kształcenia i Studentów (RK)
    • RK-1 Zespół ds. jakości kształcenia
    • RK-2 Dział ds. e-nauczania
    • RK-3 Zespół ds. Erasmusa
    • RK-4 Dział studiów podyplomowych, kursów i szkoleń
    • RK-5 Dział spraw studenckich
  • Jednostki podległe Kanclerzowi (RA)

Absolwenci

edytuj
Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Wykładowcy

edytuj
Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Przypisy

edytuj
  1. Historyczne wydarzenie! Od 1 sierpnia 2023 r. zmiana nazwy uczelni na Akademia Pożarnicza. sgsp.edu.pl. [dostęp 2023-10-08].
  2. Historyczna zmiana nazwy uczelni, [w:] strona www Akademii Pożarniczej [online], Akademia Pożarnicza, 1 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-14] (pol.).
  3. a b c d e f Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 988. ISBN 83-01-08836-2.
  4. a b c d e f Małgorzata Zaremba: Strajk w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarnictwa w Warszawie. [w:] Encyklopedia Solidarności [on-line]. encysol.pl. [dostęp 2017-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-09)].
  5. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 837. ISBN 83-01-08836-2.
  6. Wykaz osób wyróżnionych Medalem w 1993 roku. straz.gov.pl. [dostęp 2015-12-19].
  7. Dziennik Ustaw 2023 r. poz. 1088 [online], dziennikustaw.gov.pl [dostęp 2023-08-14].
  8. a b Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1918–1939. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2006, s. 164. ISBN 83-60350-00-0.
  9. Grzegorz Mika. Piękna dzielnica na pięknym brzegu. „Skarpa Warszawska”, s. 19, lipiec 2017. 
  10. Grzegorz Mika: Od wielkich idei do wielkiej płyty. Burzliwe dzieje warszawskiej architektury. Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska, 2017, s. 106. ISBN 978-83-63842-67-3.
  11. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w. Warszawa: Argraf, 2004, s. 272. ISBN 83-912463-4-5.
  12. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 1969).
  13. Monika Borys. Strażacy od stawiania płotów. „Gazeta Stołeczna”, s. 1, 19 lipca 2017. 
  14. Zmiany personalne i organizacyjne w SGSP. [w:] Forum Akademickie [on-line]. 2020-04-30. [dostęp 2021-12-21].
  15. Władze. [w:] Akademia Pożarnicza [on-line]. apoz.edu.pl. [dostęp 2023-08-14].
  16. Poczet Komendantów i Rektorów. sgsp.edu.pl. [dostęp 2020-05-02].
  17. Załącznik do Regulaminu Organizacyjnego SGSP. [w:] Szkoła Główna Służby Pożarniczej [on-line]. [dostęp 2022-05-09].

Linki zewnętrzne

edytuj