Otwórz menu główne

Szkoła Podchorążych przy dowództwie Legionów Polskich

Szkoła Podchorążych przy dowództwie Legionów Polskich w Krakowie – szkoła kształcąca kandydatów na oficerów piechoty Legionów Polskich, powstała 9 października 1914 roku w Krakowie.

Po wybuchu I wojny światowej nastąpiła mobilizacja Związku Strzeleckiego i Drużyn Strzeleckich. W oparciu o nie powstały Legiony Polskie podporządkowane polityczne Naczelnemu Komitetowi Narodowemu (NKN), militarnie armii austriackiej. W związku z napływem dużej liczby żołnierzy do Legionów (utworzono kilka pułków) zaistniała potrzeba kształcenia kadr wojskowych. W tym celu NKN zwrócił się do Naczelnej Komendy Armii Austriackiej z prośbą o pozwolenie otwarcia polskiej szkoły podchorążych. 9 października 1914 r. szkołą rozpoczęła działalność, 4 listopada odbyło się otwarcie szkoły. Po mszy na Wawelu na placu obok budynku szkoły w Dębnikach[1] odbyła się przysięga 92 podchorążych[2]. Odebrał ją komendant Szkoły Juliusz Albinowski[3]. Program nauki wzorowany był na austriackiej szkole oficerów rezerwy stanu wojennego. Szkolenie teoretyczne było bardzo wąskie i powierzchowne. Miało ono, z założenia, w możliwie najkrótszym czasie wyszkolić młodego dowódcę zdolnego dowodzić plutonem na froncie.

Komendantem Szkoły mianowano ppłk. Władysława Sikorskiego, a następnie kpt. Romana Albinowskiego. Do Szkoły przyjęto 72 żołnierzy. Wśród nich byli absolwenci wyższych uczelni. W połowie listopada Szkoła była ewakuowana do Jabłonkowa na Zaolziu, a następnie na Węgry do Maramaros Sziget. W kwietniu 1915 r. powróciła do Kamieńska, gdzie rozpoczęto normalne szkolenie. Szkolenie trwało 7 tygodni. Dlatego przyjmowano do niej przeszkolonych żołnierzy lub podoficerów, możliwie z doświadczeniem bojowym. Po zakończeniu absolwenci otrzymywali stopień aspiranta oficerskiego, a następnie stopień podchorążego.

Szkoła kształciła przyszłych oficerów do lipca 1915 r., kiedy to została rozwiązana . Wykształciła ok. 200 aspirantów oficerskich i kilkunastu podchorążych.

Szkołę reaktywowano w 1916 r. w Legionowie, jako szkołę przyfrontowa Legionów.

OdznakaEdytuj

  • Kształt krzyża Virtuti Militari nałożonego na koło o średnicy 31,5 mm. Krzyż i koło czarno oksydowane. W środku nałożona złota tarcza z nałożonym na niej orłem w koronie. Wzdłuż krawędzi tarczy zielono emaliowany wieniec. Na ramionach krzyża napisy "SZKOŁA POD - CHORĄŻYCH", "LEGIONY POLSKIE". Na lukach koła napisy dotyczący historii szkoły: „Kraków", „Łazy", „M.Sziget", „Kamieńsk". Litery w kole,krawędzie koła i strona odwrotna - srebrne. Strona odwrotna krzyża - czarna. Na odwrotnej stronie prawego ramienia krzyża sygnatura wytwórcy. Odznaka czteroczęściowa[4].

PrzypisyEdytuj

  1. ul Konfederacka 12 Dębnicki Dzwon 2016 nr 6 s. 4 Dostęp 29 lipca 2017 [1]
  2. Polska Szkoła Podchorążych Nowości Illustrowane 1914 nr 46 s. 1-2 [2]
  3. Otwarcie szkoły podchorążych Czas 1914 nr 541 z 4 listopada s. 2 [3]
  4. * W. B. Moś, W. Soszyński "Polskie szkolnictwo wojskowe 1908 -1939". Kraków 2007 s. 11

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, wyd. MON, Warszawa, 1970
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. 2, wyd. MON Warszawa 1970
  • W. B. Moś, W. Soszyński "Polskie szkolnictwo wojskowe 1908 -1939". Kraków 2007.