Otwórz menu główne

Szkoła Shangqing (chiń. 上清派; pinyin: Shǎngqīng pài; dosł. „Szkoła Najwyższej Czystości”) – mistyczna szkoła taoistyczna, założona według tradycji w III wieku przez Wei Huacun (魏华存). Nazywa również Maoshan (茅山), od stanowiącej jej główny ośrodek duchowy góry pod Nankinem.

Część serii na temat
Taoizmu
Tao.svg
Wierzenia
Dao · De
Wuji · Taiji
Yin i yang · Wu xing
Qi ·Neidan
Wu wei
Święte księgi
Daodejing · Zhuangzi
Liezi · Daozang
Główni myśliciele
Laozi · Zhuangzi
Zhang Daoling · Zhang Jiao
Ge Hong · Chen Tuan
Wang Chongyang
Szkoły
Wudoumi Dao · Tianshi Dao
Shangqing · Lingbao
Quanzhen · Zhengyi Dao
Xuanxue

Nawiązując do nauk Ge Honga szkoła Shangqing skupiała się na licznych praktykach alchemicznych, fizjologicznych i dietetycznych, mających zapewnić nieśmiertelność. Nieśmiertelność ta nie była rozumiana w kategoriach przedłużenia ziemskiej egzystencji, lecz pośmiertnego zjednoczenia duszy z leżącą u podstaw kosmosu Najwyższą Jednością (Taiji), osiąganego poprzez długotrwałą medytację prowadzącą do duchowego oczyszczenia. Za życia należało się skupić na zachowaniu harmonii między pierwiastkiem duchowym i cielesnym w sobie samym. Do głównych teoretyków należą Yang Xi (楊羲, 330-386) oraz Tao Hongjing (陶弘景, 456-536) – redaktor kanonicznych tekstów szkoły.

BibliografiaEdytuj