Szpic miniaturowy

Szpic miniaturowy, pomeranianrasa psa, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców europejskich. Nazwa bierze się od Pomeranii, czyli po polsku Pomorza. Typ lisowaty[1].

Szpic miniaturowy
ilustracja
Inne nazwy Toy Spitz, Pomeranian,
Pommer lub Pommerlo (dawne niemieckie nazwy)
Kraj patronacki Polska (rejon Pomorza)
Wymiary
Wysokość max. 24 cm
Masa max. 3 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa V, Sekcja 4,
nr wzorca 97
AKC Toy
ANKC Grupa 1 (Toys)
CKC Grupa 5 – Toys
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Companion Breeds (pies do towarzystwa)

Krótki rys historycznyEdytuj

Jedna z teorii pochodzenia tej rasy mówi, że na południowo-zachodnie wybrzeże Bałtyku pomeraniany przybyły ze Skandynawii. Nazwa pomeranian oznacza psa z Pomorza, na które psy te przywędrowały z woźnicami.

UżytkowośćEdytuj

Pies do towarzystwa. Nadaje się dla domatora. Jest psem jednego pana, bardzo się przywiązuje, ale też często nie można nad nim zapanować. Można z nim uprawiać psie sporty np. agility, obedience lub taniec z psem.

CharakterEdytuj

Szpic miniaturowy pomeranian ma wesołe usposobienie i żywy temperament. Jest ruchliwy, ciekawski, wszędobylski i chętny do zabawy. Bardzo przywiązany do opiekuna, wrażliwy i oddany, nie lubi zostawać na długo sam[2].

Szata i umaszczenieEdytuj

Dopuszczalna jest szeroka gama typów umaszczenia (czarna, brązowa, biała, pomarańczowa, szara cieniowana (wilczasta). Również inne maści - wszystkie odcienie kolorów, takie jak: kremowy, kremowo-śniady, pomarańczowo-śniady, czarny podpalany oraz łaciaty (z dominującą bielą).

UtrzymanieEdytuj

Wymaga regularnego trymowania oraz wyczesywania sierści. Szatę należy szczotkować szczotką ze sztywnego włosia. W okresie linienia należy kąpać psa w ciepłej wodzie, aby pozbyć się martwego włosa.

 
Pomeranian szczeniak

PrzypisyEdytuj

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 126.
  2. SZPIC MINIATUROWY POMERANIAN - cena, szczenię - Psy.pl, Wszystko, co warto wiedzieć o psach [dostęp 2020-12-07] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Eva-Maria Krämer, Rasy psów, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 2003
  • Hans Räber, Encyklopedia psów rasowych tom I, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy „Bellona”, 2001. ISBN 83-11-09354-7.