Szymon Kardaś

polski politolog

Szymon Jan Kardaś (ur. 5 lipca 1980) – polski politolog, doktor nauk humanistycznych specjalizujący się w polityce zagranicznej Rosji (zwłaszcza energetycznej) oraz europejskim prawie gospodarczym; wykładowca Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego oraz główny specjalista w zespole rosyjskim w Ośrodku Studiów Wschodnich.

Szymon Kardaś
Ilustracja
Szymon Kardaś i Agnieszka Bryc (2019)
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 5 lipca 1980
Doktor nauk
humanistycznych
Specjalność:
stosunki międzynarodowe,
międzynarodowe prawo gospodarcze
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 28 kwietnia 2010 – nauki o polityce
Uniwersytet Warszawski
Nauczyciel akademicki, analityk
Jednostka Instytut Stosunków Międzynarodowych UW
Zakład Integracji Europejskiej
Stanowisko adiunkt
Okres zatrudn. od 2004
Jednostka Ośrodek Studiów Wschodnich
Stanowisko główny specjalista w zespole rosyjskim
Okres zatrudn. od 2012

ŻyciorysEdytuj

WykształcenieEdytuj

Syn Tomasza Kardasia. Absolwent II Liceum Ogólnokształcące w Inowrocławiu (1999, tytuł primus inter pares)[1]. Ukończył na Uniwersytecie Warszawskim stosunki międzynarodowe (2004, praca: Azja Środkowa jako obszar rywalizacji państw trzecich (Rosja, Stany Zjednoczone, Chiny, Iran i Turcja) oraz prawo (2007, Wybrane aspekty prawnomiędzynarodowe konfliktu w Górskim Karabachu). W kwietniu 2010 na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW obronił z wyróżnieniem doktorat pt. Wpływ Światowej Organizacji Handlu na transformację systemu prawnego Federacji Rosyjskiej (promotorprof. Witold Góralski)[2].

Praca zawodowaEdytuj

Od 2004 zatrudniony w Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW, gdzie prowadzi zajęcia z międzynarodowego prawa handlowego, prawa gospodarczego Unii Europejskiej, prawa międzynarodowego publicznego, polityki wewnętrznej i zagranicznej Rosji. Koordynator współpracy między ISM UW a Wydziałem Stosunków Międzynarodowych Państwowego Uniwersytetu w Petersburgu oraz Szkołą Badań Regionalnych i Międzynarodowych Dalekowschodniego Uniwersytetu Federalnego we Władywostoku. Do 2012 sekretarz Pracowni Badań nad Rosją i Państwami Poradzieckimi WDiNP[2].

W 2012 rozpoczął pracę w Zespole Rosyjskim Ośrodka Studiów Wschodnich, gdzie jest głównym specjalistą w zakresie wewnętrznej i zewnętrznej polityki energetycznej Rosji[3].

Współpracował z Helsińską Fundacją Praw Człowieka oraz Instytutem Badań nad Gospodarką Rynkową[4]. Regularnie wypowiada się w mediach[5][6][7][8] oraz publikuje w czasopismach branżowych (np. „Nowej Europie Wschodniej[9]), gdzie pozostaje wierny także innym ujawnionym przez siebie zainteresowaniom, np. teatrowi[10].

WyróżnieniaEdytuj

Stypendysta Fundacji na rzecz Nauki Polskiej dla młodych uczonych (2009). Laureat Konkursu Stypendialnego dla najlepszych młodych doktorów, w ramach projektu „Nowoczesny Uniwersytet – kompleksowy program wsparcia dla doktorantów i kadry dydaktycznej Uniwersytetu Warszawskiego” (2011). Laureat X edycji stypendium naukowego dla młodych wybitnych naukowców prowadzących wysokiej jakości badania i cieszących się imponującym dorobkiem naukowym (2015)[2].

Wybrane publikacjeEdytuj

MonografieEdytuj

Prace OSWEdytuj

  • Putin po raz czwarty. Stan i perspektywy Rosji (2018–2024), 2018 (wspólnie z zespołem rosyjskim). Wersja online.
    • Tłumaczenie angielskie: Putin for the fourth time. The state of and prospects for Russia (2018–2024), 2018. Wersja online.
  • Kłopotliwa inwestycja. Białoruska elektrownia jądrowa w Ostrowcu, 2018 (pod red. Wojciecha Konończuka). Wersja online.
  • Na rozdrożu. Aktualne problemy rosyjskiego sektora gazowego, 2017. Wersja online.
    • Tłumaczenie angielskie: At crossroads. Current problems of Russia’s gas sector, 2017. Wersja online.
  • Region specjalnej troski. Rosyjski Daleki Wschód w polityce Moskwy, 2017 (współpraca Ewa Fischer). Wersja online.
    • A region with special needs. The Russian Far East in Moscow’s policy, 2017 (współpraca Ewa Fischer). Wersja online.
  • Zmierzch naftowego Eldorado. Ewolucja aktywności rosyjskich firm naftowych na rynku UE, 2016. Wersja online.
    • Tłumaczenie angielskie: The twilight of the oil Eldorado. How the activity of Russian oil companies on the EU market has evolved, 2016. Wersja online.
  • Przeciąganie liny. Rosja wobec zmian na europejskim rynku gazu, 2014. Wersja online.
    • Tłumaczenie angielskie: The tug of war. Russia's response to changes on the European gas market, 2014. Wersja online.

PrzypisyEdytuj

  1. Absolwent w murach Konopy, „inowroclaw.info.pl”, 24 listopada 2010 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  2. a b c Dr Szymon Kardaś, „Instytut Stosunków Międzynarodowych”, 6 lutego 2013 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  3. Szymon Kardaś, www.osw.waw.pl [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  4. Autorzy – Centrum Strategii Energetycznych, cse.ibngr.pl [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  5. Bogumił Husejnow, Spór o wydatki na szczycie NATO, „PolskieRadio.pl”, 15 lipca 2018 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  6. Magdalena Skajewska, Czy Francja może stać się pomostem między Rosją a Europą?, „PolskieRadio.pl”, 26 maja 2018 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  7. Prof. Jan Szyszko, Andżelika Możdżanowska, Paweł Rabiej, Paweł Borys – Poranek WNET, „WNET.fm”, 18 kwietnia 2018 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  8. Ekspert: Europa nigdy nie zastosuje takich sankcji wobec Rosji, jak USA, „PolskieRadio.pl”, 26 marca 2018 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  9. Nowa Europa Wschodnia, www.new.org.pl [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  10. Szymon Kardaś, Czechow wiecznie żywy, „Nowa Europa Wschodnia”, 15 marca 2015 (pol.).

BibliografiaEdytuj