Szymon J. Wróbel (ur. 13 września 1986 w Żywcu) – polski reżyser filmów dokumentalnych, dziennikarz i pisarz.

Szymon J. Wróbel
Data i miejsce urodzenia

13 września 1986
Żywiec

Zawód

reżyser, dziennikarz, pisarz

Życiorys edytuj

W 2005 ukończył I LO im. Mikołaja Kopernika w Żywcu[1]. Następnie podjął studia dzienne na wydziale Politologii i Komunikacji społecznej Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, gdzie w 2010 obronił pracę magisterską pt. Ks. Adam Boniecki i Tygodnik Powszechny z katolicką doktryną medialną w tle. Studiował również zaocznie Organizację Produkcji Filmowej i Telewizyjnej w Szkole Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego. Studiów tych nie skończył.

Jako dziennikarz związany był m.in. z krakowskim Dziennikiem Polskim[2], jak również czasopismami lifestylowymi Lounge Magazyn[3] i Move Out. Dla platformy Orange stworzył i zrealizował programy Czego słuchają gwiazdy? i Start. Pracował również przy produkcji programów Pokolenie UE i Kraków dla początkujących w TVP3 oraz dla TVN przy drugiej i trzeciej edycji programu Mam talent!. Od wiosny 2021 prowadzi w Radiu Bielsko cotygodniową audycję pt. Pozycja obowiązkowa na weekend, poświęconą współczesnej literaturze i jej twórcom[4]. Współpracuje też z miesięcznikiem Znak[5].

W 2013 odbyła się premiera pierwszego dokumentu Szymona J. Wróbla pt. „Jego oczami”[6], który opowiada historię ks. Józefa Tischnera. Jest również autorem książki pod tym samym tytułem, która trafiła do księgarń 13 września 2014. Jego drugi film dokumentalny pt. Z domu… trafił na ekrany kin we wrześniu 2016[7]. W listopadzie 2017 odbyła się premiera trzeciego filmu pt. Ojciec, czyli o Pieronku[8], a w październiku 2018 – premiera książki pod tym samym tytułem, która ukazała się nakładem wydawnictwa MG.

Filmografia edytuj

2012

  • Jego oczami, reżyseria, scenariusz, producent

2016

  • Z domu..., reżyseria, scenariusz, producent

2017

  • Ojciec, czyli o Pieronku, reżyseria, scenariusz, producent

Dorobek literacki edytuj

2014

  • Jego oczami, czyli To, co nie zostało dopowiedziane w najnowszym dokumencie o ks. Józefie Tischnerze, Wydawnictwo M, Kraków

2018

  • Ojciec, czyli o Pieronku, wydawnictwo MG, Warszawa

2021

  • Humorem i (u)Śmiechem, wydawnictwo MG, Warszawa


Nagrody i wyróżnienia edytuj

W 2013 roku został nominowany przez redakcję Dziennika Zachodniego w kategorii „Człowiek roku Żywiecczyzny 2012”. W plebiscycie tym był najmłodszym nominowanym i zajął 2. miejsce. Nominowany był również w kategorii „Dziennikarz roku 2012” w Plebiscycie Koalicji Marek Ziem Górskich. Zwyciężył w plebiscycie „Osobowość roku 2017” w kategorii „Kultura”, nominowany za to, że „swoimi filmami dokumentalnymi stara się opowiadać o ważnych osobach lub wydarzeniach związanych z Żywiecczyzną, dzięki czemu popularyzuje ten region, przybliża jego bogatą, a zarazem skomplikowaną historię”[9]. W roku 2018 otrzymał z rąk burmistrza miasta medal pamiątkowy 750-lecia Żywca, "Za promowanie Żywca i Żywiecczyzny"[10]. W roku 2022 wyróżniony odznaką „Zasłużony dla województwa śląskiego”[11][12].

Przypisy edytuj

Linki zewnętrzne edytuj