Táchira

stan Wenezueli

Táchira (hiszp. Estado Táchira) – to jeden z 23 stanów Wenezueli. Stolicą stanu Táchira jest miasto San Cristóbal.

Táchira
stan
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Wenezuela

Siedziba

San Cristóbal

Data powstania

1899

Gubernator

Ronald Blanco La Cruz
2004 - 2007

Powierzchnia

11 100 km²

Populacja (2011)
• liczba ludności


1 168 908

Położenie na mapie Wenezueli
Położenie na mapie
Strona internetowa

Stan Táchira zajmuje powierzchnię 11 100 km²[1], a w roku 2011 liczył 1 168 908 mieszkańców[2]. Dla porównania, w 1971 było ich 511,3 tys.[1]

Stan leży przy granicy z Kolumbią. Przebiega przez niego Cordillera de Mérida, powierzchnia w większości górzysta, jedynie na północnym zachodzie i południowym wschodzie niewielkie niziny. Jeden z głównym rejonów uprawy kawowców w kraju. Do tego uprawiana jest trzcina cukrowa, kukurydza, pszenica, fasola, tytoń, ziemniaki, drzewa owocowa; hoduje się bydło, eksploatuje lasy. Przemysł przetwórczy, skoncentrowany głównie w San Cristóbal. Przez stan Táchira przebiega odgałęzienie Autostrady Panamerykańskiej łączące Wenezuelę z Kolumbią[1].

Gminy i ich siedzibyEdytuj

  1. Andrés Bello (Cordero)
  2. Antonio Rómulo Costa (Las Mesas)
  3. Ayacucho (San Juan de Colón)
  4. Bolívar (San Antonio del Táchira)
  5. Cárdenas (Táriba)
  6. Córdoba (Santa Ana del Táchira)
  7. Fernández Feo (San Rafael del Piñal)
  8. Francisco de Miranda (San José de Bolívar)
  9. García de Hevia (La Fría)
  10. Guasimos (Palmira)
  11. Independencia (Capacho Nuevo)
  12. Jauregui (La Grita)
  13. José María Vargas (El Cobre)
  14. Junín (Rubio)
  15. Libertad (Capacho Viejo)
  16. Libertador (Abejales)
  17. Lobatera (Lobatera)
  18. Michelena (Michelena)
  19. Panamericano (Coloncito)
  20. Pedro María Ureña (Ureña)
  21. Rafael Urdaneta (Delicias)
  22. Samuel Darío Maldonado (La Tendida)
  23. San Cristóbal (San Cristóbal)
  24. San Judas Tadeo (Umuquena)
  25. Seboruco (Seboruco)
  26. Simón Rodríguez (San Simón)
  27. Sucre (Queniquea)
  28. Torbes (San Josecito)
  29. Uribante (Pregonero)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Encyklopedia Powszechna PWN. T. 4. R-Z. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 396.
  2. Censo 2011. Instituto Nacional de Estadística. [dostęp 2014-09-28].