Tąpadła

wieś w województwie dolnośląskim

Tąpadła (niem. Tampadel) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Marcinowice[1].

Artykuł 50°50'12"N 16°40'40"E
- błąd 39 m
WD 50°47'N, 16°38'E
- błąd 19771 m
Odległość 912 m
Tąpadła
wieś
Ilustracja
Dwór w Tąpadłach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat świdnicki
Gmina Marcinowice
Wysokość 274.79 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 241
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 58-124
Tablice rejestracyjne DSW
SIMC 0853530
Położenie na mapie gminy Marcinowice
Mapa konturowa gminy Marcinowice, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Tąpadła”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Tąpadła”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Tąpadła”
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa konturowa powiatu świdnickiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Tąpadła”
Ziemia50°50′12″N 16°40′40″E/50,836667 16,677778

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego[1].

HistoriaEdytuj

Pierwsze zapisy historyczne o wsi pochodzą już z 1209 r. jako własność kanoników regularnych na Piasku[1]. Wzmiankowana jest po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Tampadla”[2].

GospodarkaEdytuj

W latach 1940-44, w czasie II wojny światowej wydobywano tu chromit[1].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • dwór, obecnie dom nr 16, z XVII-XVIII w., przebudowany w l. 1910-20; siedziba dawnego sołectwa. Dwukondygnacyjny, nakryty dachem czterospadowym. W narożniku barokowa figura elektora saskiego, nad wejściem figura przywieziona z Legnicy. Przy dworze: oficyna, studnia w kształcie drewnianej altany zwieńczona kopułą, stodoła, wozownia, oraz park[1].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.
  • Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 81.