Otwórz menu główne

Tacyt (cesarz rzymski)

cesarz rzymski
Ten artykuł dotyczy cesarza rzymskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Tacyt, Marcus Claudius Tacitus (ur. 200 w Interamnie – zm. wiosną 276 w Tarsie w Cylicji lub Tianie w Kapadocji) – cesarz rzymski panujący od 275 do 276 roku n.e.

Tacyt
Marcus Claudius Tacitus
Imperator Caesar Marcus Claudius Tacitus Augustus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres od 275
do 276
Dane biograficzne
Dynastia cesarze iliryjscy
Data i miejsce urodzenia 200
Interamna
Data i miejsce śmierci 276
Tars lub Tyana
Moneta
moneta

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z miasteczka Interamna (obecnie Terni) w środkowej Italii.

Został wybrany przez senat po sześciu miesiącach nalegań o powołanie nowego władcy ze strony wojsk iliryjskich, które nie chciały uznać władzy żadnego z zabójców Aureliana. Wybór 75-letniego senatora prawdopodobnie z góry uznawany był za tymczasowy, na co wskazuje podeszły wiek elekta. Panował jako Imperator Caesar Marcus Claudius Tacitus Augustus.

Wyruszył do Azji Mniejszej razem z przyrodnim bratem Florianem jako prefektem pretorium by walczyć z Gotami i Alanami, którzy pustoszyli półwysep. Choć rządził asekurancko i nie cofnął żadnej z reform poprzedników, nie miał autorytetu wśród żołnierzy. Wkrótce zginął zamordowany lub wskutek choroby.

Był konsulem na rok 275 lub 276 (wspólnie z Probusem). Uważając się za potomka historyka Tacyta, polecił kopiowanie jego dzieł i umieszczanie ich w bibliotekach publicznych.

BibliografiaEdytuj