Taczka, taczki – mały wózek z jednym kołem, częściowo unoszony ręcznie, używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach. Taczki wyposażone są w dwa uchwyty, przy pomocy których są unoszone i pchane, rzadziej ciągnięte, przez człowieka[1]. Wykonywane są z drewna, metalu, plastiku lub kombinacji tych materiałów. Znajdują szerokie zastosowanie w ogrodnictwie i na placach budowy.

1: uchwyty
2: skrzynia ładunkowa
3: koło
4: podpórka
Flaga Pitcairn
Najstarsza zachowana w Europie taczka z Ingolstadt, ok. 1537 r.
Starszy typ taczki drewnianej

Wyraz taczka jest regionalnym plurale tantum, tj. wyrazem w niektórych regionach stosowanym wyłącznie w liczbie mnogiej, jako taczki.

Taczka znana była w Chinach od ok. 230 roku (według tradycji wynalazł ją wówczas Zhuge Liang). W Europie używana od XII wieku[2]. Została zapewne przyswojona poprzez Bliski Wschód w następstwie wypraw krzyżowych.

HeraldykaEdytuj

Występuje jako element flagi i herbu Wyspy Pitcairn.

PrzypisyEdytuj

  1. Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1981, s. 472, ISBN 83-01-00284-0.
  2. Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 63, ISBN 978-83-8172-554-5.