Otwórz menu główne

Tadeusz Adamski (hokeista na trawie)

polski hokeista na trawie

Tadeusz Adamski (ur. 19 lipca 1922 w Poznaniu, zm. 28 grudnia 2001 w Poznaniu) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk.

Był synem Franciszka i Agnieszki z domu Laboga. W czasie kariery sportowej bronił barw klubów poznańskich - Czarnych, Lecha i Grunwaldu. Wraz z drużyną Czarnych był mistrzem Polski w 1937. Grał również w reprezentacji narodowej i w 1952 uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach; wystąpił w dwóch meczach turnieju olimpijskiego. Reprezentacja Polski zajęła w imprezie 6. miejsce (na 12 startujących). Na boisku grał jako pomocnik.

Po zakończeniu kariery zawodniczej był trenerem, prowadził m.in. Grunwald i Pocztowca Poznań. Był także aktywny jako działacz i sędzia hokeja na trawie. Został odznaczony m.in. Brązowym Krzyżem Zasługi oraz odznaką "Zasłużony Mistrz Sportu". Z zawodu był kontrolerem technicznym (po szkole zawodowej).

W hokeja grali również jego bracia Leon i Marian (w drużynie Czarnych Poznań). Z kolei w Lechu Poznań sport ten uprawiał syn Tadeusza, Jerzy. Ponadto z małżeństwa z Janiną Zając Tadeusz Adamski miał dwie córki (Elżbietę i Krystynę).

Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[1].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj