Otwórz menu główne

Tadeusz Andrzej Broniewski

polski architekt i historyk sztuki
Ten artykuł dotyczy architekta i historyka sztuki. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Tadeusz Andrzej Broniewski herbu Tarnawa (ur. 29 sierpnia 1894 w Krakowie, zm. 4 stycznia 1976 we Wrocławiu) – polski architekt, przedstawiciel modernizmu, historyk i krytyk architektury, konserwator zabytków architektury.

Tadeusz Broniewski
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1894
Kraków
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1976
Wrocław
Wiceburmistrz Jarosławia
Okres od 27 lipca 1944
do 10 sierpnia 1944
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Feliks Wojciechowski
Następca Janusz Kołakowski
Radny rady miasta
Okres od 1931
do 10 sierpnia 1944
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, w latach 1923–1931 pracownik naukowy Politechniki Lwowskiej. Potem (1931–1944) dyrektor Państwowej Szkoły Budownictwa w Jarosławiu i radny miasta, od 27 lipca 1944 do 10 sierpnia 1944 wiceburmistrz Jarosławia, od 1946 do 1964 pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej. Jego studentami byli m.in. Olgierd Czerner i Tadeusz Zipser. Jego córką jest architekt Anna Broniewska de Bezdzieca. Doskonały rysownik, także poliglota, badacz XVI-wiecznych tekstów niemieckich. Od 1956 profesor, w latach 1949–1951 i 1958–1960 dziekan Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.

Przed wojną konserwował zabytkowe kamienice w Jarosławiu, zbudował tam także Dom Żołnierza i Miejską Kasę Oszczędności; po wojnie kierował odbudową i konserwacją m.in. kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu, kościoła parafialnego w Świętej Katarzynie i ratusza w Lubaniu, zbudował także nowy gmach Wydziału Chemii Politechniki Wrocławskiej (1948–1951).

Napisał m.in. Historię architektury w zarysie (1959) i 5-tomową Architekturę dla wszystkich (1963–1969) (wydane łącznie jako: Historia architektury dla wszystkich, Wrocław 1980, 1990); wraz z Mieczysławem Zlatem współredagował serię Śląsk w zabytkach sztuki (1959–1976), pisząc m.in. o Kłodzku, Lubaniu, Srebrnej Górze i Trzebnicy.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Odznaczenia Krzyżem Zasługi. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 100 z 6 maja 1937. 

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2000
  • Mirosław Przyłęcki, Broniewski Tadeusz, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, red. Henryk Kondziela, Hanna Krzyżanowska, z. 2, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie 2006, ​ISBN 83-7177-416-8
  • Zenon Prętczyński, Wspomnienia o profesorach Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (z lat studiów 1947–1952), Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2005, s. 18-20.