Tadeusz Jemioło

Tadeusz Jemioło (ur. 26 kwietnia 1940 w Zapolu) – polski żołnierz zawodowy i teoretyk wojskowości, generał broni Wojska Polskiego, profesor nauk wojskowych, poseł na Sejm X kadencji, członek centralnych władz PZPR.

Tadeusz Jemioło
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1940
Zapole
Przebieg służby
Stanowiska komendant Akademii Sztabu Generalnego, komendant-rektor Akademii Obrony Narodowej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN

ŻyciorysEdytuj

WykształcenieEdytuj

W 1962 ukończył Oficerską Szkołę Radiotechniczną w Jeleniej Górze, a w 1968 studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1974 został absolwentem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego. W 1984 obronił doktorat na Wydziale Wojsk Lotniczych i OPK ASG. W 1990 otrzymał tytuł profesora nauk wojskowych.

Służba wojskowa i działalność dydaktycznaEdytuj

Po ukończeniu szkoły oficerskiej przechodził kolejne szczeble kariery w Ludowym Wojsku Polskim, obejmując szereg stanowisk dowódczych w wojskach rakietowych i artylerii oraz wojskach radiotechnicznych Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Początkowo służył w na stanowisku technika aparatury wyliczania komend zestawu rakietowego w 16 Dywizjonie Rakietowym Obrony Powietrznej 1 Dywizji Artylerii OPK im. Powstańców Śląskich w Bytomiu. Od 1967 był zastępcą dowódcy tego dywizjonu do spraw technicznych. Od 1969 służył w dowództwie 1 Dywizji Artylerii OPK na stanowisku inżyniera do spraw startowych sekcji eksploatacji wydziału technicznego. Od 1972 pełnił obowiązki dowódcy 18 Dywizjonu Artylerii Rakietowej OPK w Pszczynie. Od 1974 pełnił obowiązki, a od 1976 był dowódcą 3 pułku zakłóceń radioelektronicznych w Lidzbarku Warmińskim. Jako pułkownik dyplomowany w latach 1978–1981 dowodził 4 Brygadą Artylerii Obrony Powietrznej Kraju im. Obrońców Wybrzeża (zatwierdzony na stanowisku w 1980). Od 1981 do 1984 był komendantem Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej im. kpt. Sylwestra Bartosika w Jeleniej Górze. W latach 1984–1988 był dowódcą 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju.

W 1988 został zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju do spraw techniki i zaopatrzenia, po czym w grudniu 1988 objął stanowisko zastępcy szefa Sztabu Generalnego WP do spraw systemów kierowania. W 1990 był ostatnim komendantem Akademii Sztabu Generalnego, następnie do 2000 zajmował stanowisko komendanta-rektora Akademii Obrony Narodowej. Jako komendant AON kierował pracami nad opracowaniem i wdrożeniem nowych programów kształcenia na studiach dyplomowych i podyplomowych. Zainicjował i rozwinął kontakty z różnymi uczelniami wojskowymi państw NATO, m.in. w Waszyngtonie.

W 2000 przeszedł w stan spoczynku. Pozostał pracownikiem Instytutu Bezpieczeństwa Narodowego AON i profesorem zwyczajnym tej uczelni. Został też profesorem zwyczajnym na Uczelni Techniczno-Handlowej im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie[1].

Działalność politycznaEdytuj

W okresie stanu wojennego w Polsce (1981–1983) był pełnomocnikiem Komitetu Obrony Kraju – komisarzem wojskowym na województwo jeleniogórskie[2].

Działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1981–1986 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR[3]. W latach 1986–1990 członek Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej PZPR[4].

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z ramienia PZPR. Został wybrany w okręgu szczecineckim, w trakcie kadencji przystąpił do Klubu Posłów Wojskowych. Zasiadał w Komisji Obrony Narodowej oraz w Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej.

AwanseEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tadeusz Jemioło w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Arkadiusz Czwołek, Wojciech Polak, Stan wojenny: fakty, hipotezy, interpretacje: zbiór studiów, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2008, s. 169
  3. IX Nadzwyczajny Zjazd Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, 14–20 lipca 1981 r. Stenogram z obrad plenarnych, Książka i Wiedza, Warszawa 1983, s. 740
  4. X Zjazd Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej: 29 czerwca – 3 lipca 1986 r. Podstawowe dokumenty i materiały, Książka i Wiedza, Warszawa 1986, s. 339
  5. M.P. z 2000 r. nr 31, poz. 644

BibliografiaEdytuj

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Dom Wydawniczy Bellona, Poznań 2003, s. 79–80
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. II: I–M, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, s. 100–102
  • Strona sejmowa posła X kadencji
  • Tadeusz Jemioło w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).