Otwórz menu główne
Grób komandora Marynarki Wojennej - Tadeusza Konarskiego (1905-1977) i pułkownika dyplomowanego Czesława Szymona Oborskiego (1896-1962) - kwatermistrza Armii „Modlin”, na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Tadeusz Ładysław Konarski (ur. 24 września 1905, zm. 6 marca 1977) – komandor porucznik Marynarki Wojennej, dowódca ORP Wilia.

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Korpusu Kadetów Nr 2 w Modlinie i Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej z 1927 roku. Miał drugą lokatę na roku. Służył w Kierownictwie Marynarki Wojennej w Warszawie, następnie zastępca dowódcy żaglowca ORP Iskra i dowódca transportowca MW – ORP Wilia. Pełnił funkcję adiutanta admirała Józefa Unruga. Na stopień komandora podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów morskich.

Uczestnik obrony wybrzeża jako oficer operacyjny dowódcy Rejonu Umocnionego Hel. Następnie w niemieckiej niewoli.

W 1945 roku piastował funkcję pełnomocnika rządu polskiego ds. rewindykacji statków. Następnie jako oficer Marynarki Wojennej pełnił między innymi funkcję członka Polskiej Misji Morskiej w Londynie i oficera w Sztabie Głównym MW jako szef Oddziału VII. W 1948 roku przyprowadził z Gibraltaru do Polski żaglowiec ORP Iskra. W 1949 roku przeniesiony do rezerwy.

Zmarł w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

BibliografiaEdytuj