Otwórz menu główne

Tadeusz Leon Morawski

polski polityk

Tadeusz Leon Dzierżykraj-Morawski (ur. 23 czerwca 1893 w Jurkowie, zm. 25 listopada 1974 w Warszawie[1]) – polski polityk, poseł na Sejm w II RP, działacz społeczny, propagator spółdzielczości i sadownictwa.

Tadeusz Leon Morawski
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1893
Jurkowo (powiat kościański)
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1974
Warszawa
Poseł na Sejm III kadencji (II RP)
Okres od 1930
do 1931
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

MłodośćEdytuj

Był synem Teresy z Morawskich (1870-1933) i Stanisława Morawskiego (1850-1908)[2], młodszym bratem dyplomaty i polityka Kajetana Morawskiego (1892-1973). Ukończył gimnazjum, a następnie studia uniwersyteckie[3].

DziałalnośćEdytuj

Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. W 1920 po odbyciu przeszkolenia, został skierowany przez MSZ na Warmię jako zastępca delegata rządu do spraw plebiscytowych w Kwidzynie i członek Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego. Później pracował w Generalnym Komisariacie RP w Wolnym Mieście Gdańsk[4].

Od polowy lat dwudziestych prowadził własny majątek Mała Wieś koło Grójca. Był propagatorem spółdzielczości i sadownictwa w powiecie grójeckim, który z czasem stał się znaczącym ośrodkiem sadowniczym w kraju[5].

Politycznie był związany ze Związkiem Pracy Mocarstwowej i Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem. W 1928 został wybrany w okręgu nr 12 (Grodzisk Mazowiecki-Błonie) do Sejmu II kadencji. W Sejmie pracował w komisji ochrony środowiska. W 1930 ponownie otrzymał mandat z listy państwowej nr 1 (BBWR). W Sejmie III kadencji był członkiem klubu BBWR. W 1931 − na znak protestu przeciwko tzw. sprawie brzeskiej − zrezygnował z mandatu poselskiego (wygasł 4 sierpnia 1931) i wycofał się z działalności politycznej[4].

Podczas II wojny światowej był żołnierzem ZWZ, a następnie AK i ze względu na swoją działalność został aresztowany przez Niemców. Po wojnie pracował w różnych instytucjach, był m.in. wicedyrektorem Centrali Handlu Materiałami Budowlanymi[3].

Życie prywatneEdytuj

31 października 1922 poślubił w Małej Wsi Julię Lubomirską (1894-1982) − córkę Marii i Zdzisława. Morawscy mieli pięcioro dzieci:

  • Klementynę (ur. 1923),
  • Stanisława (1925-1971),
  • Zdzisława (1927-2005),
  • Kazimierza (1929-2012),
  • Marię (ur. 1933)[2].

W ostatnich latach poważnie chorował i przebywał w domu pod opieką żony[5].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Sylwetka Tadeusza Morawskiego na stronie Biblioteki Sejmowej (pol.). [dostęp 2012-06-02].
  2. a b Tadeusz Morawski w Wielkiej genealogii Minakowskiego (pol.). [dostęp 2012-06-02]. Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „sejm” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  3. a b Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, Warszawa, 1994, ​ISBN 83-7066-569-1​, s. 372-373.
  4. a b c Piotr Majewski, Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik biograficzny, tom IV M-P, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 2009, s. 200
  5. a b Świadkowie historii. Kazimierz Dzierżykraj-Morawski, audycja nadawana na antenie Programu I Polskiego Radia w roku 2012.