Tadeusz Lewowicki (ur. 2 lipca 1942 w Nagórzance)[1] – polski pedagog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego, specjalności naukowe: dydaktyka, psychologia różnic indywidualnych, psychologia uczenia się.

Tadeusz Lewowicki
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1942
Nagórzanka
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: dydaktyka, psychologia różnic indywidualnych, psychologia uczenia się
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1972
UW
Habilitacja 1977
UW
Profesura 1982
profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Tam też w 1972 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki a w 1977 otrzymał stopień doktora habilitowanego. Profesorem zwyczajnym został w 1982. W latach 1978-1981 był prodziekanem Wydziału Pedagogicznego UW, w latach 1981-1985 wicedyrektorem Instytutu Polityki Naukowej, Postępu Technicznego i Szkolnictwa Wyższego. W 1985 został dyrektorem Instytutu Badań Pedagogicznych i funkcję tę pełnił do 1989. W 1995 został rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej ZNP w Warszawie[1].

Był także wykładowcą Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach i innych uczelni[3].

W latach 1993-2007 był przewodniczącym Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN[1].

Inne pełnione funkcje:

  • redaktor naczelny czasopisma "Ruch Pedagogiczny" (nominacja w 1984)
  • przewodniczący Rady Naukowej Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (wybór w 1986)
  • wiceprzewodniczący Komitetu Ekspertów ds. Edukacji Narodowej (1987-1989)
  • członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (1988-2009)
  • członek Rady ds. Reformy Edukacji Narodowej (1996-1997)[1]

Uzyskał tytuły doktora honoris causa Akademii Pedagogicznej w Krakowie, Uniwersytetu Opolskiego i Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Psychologiczne różnice indywidualne a osiągnięcia uczniów (1975, 2 wyd. 1977)
  • Indywidualizacja kształcenia. Dydaktyka różnicowa (1977)
  • Kształcenie uczniów zdolnych (1980, 2 wyd. 1986)
  • Treści kształcenia w szkole wyższej (współred. 1983)
  • Aspiracje dzieci i młodzieży (1987)
  • Proces kształcenia w szkole wyższej (1988)
  • Przemiany oświaty (1994)
  • Problemy kształcenia i pracy nauczycieli (1995)
  • Przemiany oświaty: szkice o ideach i praktyce edukacyjnej (4 wyd. 1997)
  • Problemy pedeutologii na przełomie XX i XXI wieku (współred. Z. Jasiński, (2000)
  • Problemy kształcenia i pracy nauczycieli (2007)
  • O tożsamości, kondycji i powinnościach pedagogiki (2007)[1]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Honorowy Przewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN wkrótce po raz kolejny doktorem honoris causa. sliwerski-pedagog.blogspot.com, 14 maja 2019. [dostęp 2019-05-28].
  2. Prof. dr hab. Tadeusz Lewowicki. jolantawilsz.pl. [dostęp 2019-05-28].
  3. Prof. zw. dr hab. Tadeusz Lewowicki. nauka-polska.pl. [dostęp 2019-05-28].