Otwórz menu główne

Tadeusz Romanowicz (ur. 25 października 1843 we Lwowie, zm. 29 maja 1904) – członek organizacji narodowej w Galicji, jeden z dowódców oddziałów powstania styczniowego, więzień Ołomuńca, literat, członek honorowy Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu od 1895 roku[1].

Tadeusz Romanowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 października 1843
Lwów
Data śmierci 29 maja 1904
Narodowość  Polska

Był synem Piotra (adwokat) i Julii z domu Krauze oraz bratem Zofii[2], która wydała publikację pt. Tadeusz Romanowicz. Listy i wspomnienia w 1934[3].

W 1861 włączył się w działalność konspiracyjną. Brał udział w manifestacjach patriotycznych. Związał się z ruchem narodowym. Organizował struktury konspiracji w Galicji. W kwietniu 1863 r. przeszedł do powstania. Był w oddziale Leona Czachowskiego i Jana Żalplachty. 19 maja 1863 r. brał udział w bitwie pod Tuczapami. Za swą odwagę został awansowany na stopień oficerski. Po powstaniu był więziony w Ołomuńcu. Został redaktorem dziennika „Nowa Reforma”. Był też posłem na Sejm Galicyjski. Był członkiem Ligi Polskiej [4]. Od 1889 zasiadał w Wydziale Krajowym, a w 1901 został członkiem Rady Państwa w Wiedniu. Był członkiem lwowskiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[5].

Opublikował prace "O stowarzyszeniach" (1867), "Środki podniesienia przemysłu w naszym kraju" (1873), "Wiadomości statystyczne o mieście Lwowie" (1874), "Sprawa polska i sprawa wschodnia" (1876), "Polityka stańczyków" (1882), "Dwie opinie" (1891), "Stronnictwo krakowskie o styczniowym powstaniu" (1891). W 2007 Ośrodek Myśli Politycznej wydał zbiór jego pism Dwie opinie.

Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim. Jego imieniem nazwane zostały ulice w centrum Lwowa i Krakowa, a także jedna z większych ulic w Tarnowie i Bielsku-Białej.

PrzypisyEdytuj

  1. Sprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswylu za Rok ...., 1899, s. 6.
  2. Henryk Kopia. „Cienie (kilka oderwanych kart z mojego życia)”. Zofia Romanowiczówna, Lwów 1930 (recenzja). „Pamiętnik Literacki”. 27/1/4, s. 718–719, 1930. 
  3. Jan Bujak: Zofia Romanowiczówna. Polski Słownik Biograficzny. [dostęp 2016-07-17].
  4. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 582.
  5. Edmund Cenar: Czterdziestolecie „sokolstwa lwowskiego” 1867–1907. Lwów: 1907, s. 7.

Źródła;Edytuj