Otwórz menu główne
Grób fizyka Tadeusza Skalińskiego na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie

Tadeusz Skaliński (ur. 23 listopada 1910 w Bernie[1], zm. 11 sierpnia 1999[2]) – polski fizyk, optyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1981–1987 prezes Polskiego Towarzystwa Fizycznego

BiografiaEdytuj

W 1938 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim i rozpoczął pracę w Zakładzie Fizyki Doświadczalnej UW. Po wybuchu II wojny światowej walczył w wojnie obronnej 1939, uniknął niewoli, uczestniczył w tajnym nauczaniu[1], został zatrzymany w październiku 1943, trafił do obozu Auschwitz-Birkenau, a następnie Groß-Rosen, gdzie przebywał do końca wojny[3].

W latach 1945–1950 był kierownikiem Pracowni Aerologicznej Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego, równocześnie od 1945 pracował w Instytucie Fizyki Doświadczalnej UW, w latach 1954–1970 kierował Katedrą, a następnie Zakładem Optyki, w latach 1958–1962 był dyrektorem Instytutu. Równoległe od 1954 do 1973 kierował Zakładem Optyki Atomowej i Cząsteczkowej Instytutu Fizyki PAN. Po wprowadzeniu zakazu łączenia funkcji w 1970 pozostał w IF PAN, w 1981 przeszedł na emeryturę[1].

Od 1950 był członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego, w latach 1982–1987 jego prezesem[1].

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Pochowany na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, wyd. Interpress, Warszawa 1993, s. 648
  2. Mirosław Łukaszewski Tadeusz Skaliński (1910-1999), w: Postępy fizyki, nr 2 z 2000, s. 111
  3. Informacja w bazie straty.pl