Otwórz menu główne

Tadeusz Sobieszczak ps. „Dudek” (ur. 1 grudnia 1924[1] w Siedlcach, zm. 3 czerwca 2018 tamże[2]) – polski żołnierz, major rezerwy, kombatant AK, honorowy obywatel Siedlec.

Tadeusz Sobieszczak
Dudek
Ilustracja
major major
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1924
Siedlce
Data i miejsce śmierci 3 czerwca 2018
Siedlce
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Krajowa, Wojsko Polskie
Jednostki 34 Pułk Piechoty AK, 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1943–1989) Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Wojska (czterokrotnie) Krzyż Armii Krajowej Krzyż Partyzancki Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż Komandorski Zakonu św. Łazarza (obediencja maltańska)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn chirurga Jana Sobieszczaka i Marii Sobieszczak. We wrześniu 1939 r. jako uczeń Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego i harcerz drużyny nr 3 pełnił służbę obserwacyjną na moście na Liwcu w Chodowie. Na specjalne diagramy nanosił trasy przelotów niemieckich samolotów bombardujących Siedlce. Pierwszą organizacją konspiracyjną, do jakiej wstąpił, był Młody Nurt. Następnie został łącznikiem organizacji Miecz i Pług. Przewoził rozkazy i materiały konspiracyjne z Siedlec do placówek w terenie. W tej organizacji awansował na żołnierza pierwszej sekcji bojówki nr 105. Uczestniczył w akcjach zbrojnych.

Po scaleniu organizacji konspiracyjnych służył w Związku Walki Zbrojnej i następnie w Armii Krajowej. Z tej organizacji został skierowany w marcu 1944 r. do 5 drużyny II plutonu OP „Zenona” 34 Pułku Piechoty AK. Walczył do rozwiązania tego oddziału w sierpniu 1944 r.

Po powrocie do Siedlec współzakładał Ruch Oporu Armii Krajowej. By nie podzielić losu kolegów, którzy zostali aresztowani przez NKWD i wywiezieni do obozów Gułagu, wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. Został zakwaterowany na III polu niemieckiego obozu koncentracyjnego Majdanek koło Lublina, następnie wcielony do jednego z oddziałów Armii Czerwonej i wysłany w okolice Przemyśla. Z trzema kolegami opuścił Armię Czerwoną i wstąpił do Oddziału Partyzanckiego „Groźnego” 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Armii Krajowej. Był rusznikarzem i celowniczym ciężkiego karabinu maszynowego w plutonie Czelatycze tego oddziału.

Uczestniczył w akcjach broniących polską ludność przed okrucieństwem nacjonalistów ukraińskich. Po rozwiązaniu tego oddziału partyzanckiego po raz drugi wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. Ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 1 we Wrocławiu. Został absolwentem tej szkoły drugiej promocji.

Do demobilizacji kierował 3 Samodzielną Grupą Rozminowania. Jako saper usunął wiele ton niewybuchów na terenie ówczesnego województwa warszawskiego.

W stopniu majora rezerwy pełnił funkcję przewodniczącego Środowiska Oddziału Partyzanckiego „Zenona” Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Siedlcach.

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W dokumentach oficjalny zapis jest pod 1 stycznia 1925 roku.
  2. Zmarł major Tadeusz Sobieszczak, Honorowy Obywatel Miasta Siedlce (pol.). podlasie24.pl. [dostęp 2018-06-04].

BibliografiaEdytuj

  • Sławomir Kordaczuk, Tadeusz Sobieszczak. Przyczynek do biografii Przyjaciela, Siedlce: Siedlecki Klub Kolekcjonera, 2013.
  • Tadeusz Sobieszczak Honorowym Obywatelem Miasta Siedlce, podlasie24.pl
  • Załącznik do Uchwały Nr XXXII/594/2013 Rady Miasta Siedlce z dnia 27 czerwca 2013 roku.