Otwórz menu główne

Tadeusz Zabłudowski (ur. 7 stycznia 1907, zm. 25 czerwca 1984) – polski historyk żydowskiego pochodzenia, tłumacz, encyklopedysta, w latach 1951–1953 dyrektor Państwowego Wydawnictwa Naukowego, członek Komisji Prasowej KC PPR i Komisji Prasowej KC PZPR[1].

Tadeusz Zabłudowski
Data urodzenia 7 stycznia 1907
Data śmierci 25 czerwca 1984
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

 
Grób Zabłudowskiego na Powązkach Wojskowych (2011)

Tadeusz Zabłudowski urodził się w rodzinie żydowskiej jako syn Beniamina (–1942) i Emmy z domu Wolf (1881–1942). Miał brata Rafała (1914–1942).

W latach 1946–1948 był dyrektorem Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, następnie w latach 1951–1953 był pierwszym dyrektorem Państwowego Wydawnictwa Naukowego (PWN). W 1959 zasiadł w komitecie redakcyjnym Małej encyklopedii powszechnej PWN.

W 1946 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Jego żoną była Izabella z domu Zwayer (1909-1960), z którą miał syna Andrzeja (1938-2008, logik i filozof).

Zmarł 25 czerwca 1984[3]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B II 28, rząd 9, miejsce 29)[3].

PrzekładyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Michał Przeperski, Komisja Prasowa KC PZPR 1956–1957, w: Polska 1944/45-1989 : studia i materiały 14 (2016), s. 101-103.
  2. M.P. z 1947 r. nr 52, poz. 363
  3. a b Lista pochowanych.. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-08-15].

BibliografiaEdytuj