Talar lewkowy

Talar lewkowysrebrna moneta o wadze 20,736 grama, bita w Zjednoczonych Prowincjach Niderlandów od 1575 r. do XVII w., przedstawiająca z jednej strony rycerza z tarczą, a z drugiej strony lwa, produkowana głównie na eksport, przede wszystkim do Europy Wschodniej i Turcji osmańskiej[1].

Zawartość czystego srebra w talarze lewkowym była mniejsza niż w talarach ligi imperialnej[1].

Znane są liczne naśladownictwa talara lewkowego z mennic austriackich, niemieckich i duńskich bite do XX w.[1]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Andrzej Mikołajczyk, Leksykon numizmatyczny, 1994, s. 302-303.