Tatjana Lemaczko

szwajcarska szachistka

Tatjana Lemaczko, ros. Татьяна Мефодиевна Лемачко, niem. Tatjana Lematschko (ur. 16 marca 1948 w Moskwie, zm. 17 maja 2020 w Zurychu[1][2]) – radziecka szachistka, w latach 1974–1982 reprezentująca Bułgarię, w późniejszym okresie obywatelka Szwajcarii, arcymistrzyni od 1977 roku.

Tatjana Lemaczko
Ilustracja
Tatjana Lemaczko, Drezno 2008
Data i miejsce urodzenia

16 marca 1948
Moskwa

Data i miejsce śmierci

17 maja 2020
Zurych

Obywatelstwo

ZSRR
Bułgaria
Szwajcaria

Tytuł szachowy

arcymistrzyni (1977)

Kariera szachowa

edytuj

W połowie lat 70. awansowała do ścisłej światowej czołówki, do której należała przez następną dekadę. Pierwszy znaczący sukces w rozgrywkach o tytuł mistrzyni świata uzyskała w roku 1976, dzieląc III miejsce (wraz z Alexandrą van der Mije) w turnieju międzystrefowym w Rozendaal[3]. W dogrywce pokonała reprezentantkę Holandii i w 1977 w Sofii spotkała się w I rundzie meczów pretendentek z Jeleną Achmyłowską, której uległa po zaciętym meczu w stosunku 5½ - 6½[4]. W kolejnym turnieju międzystrefowym podzieliła w Alicante I miejsce (wraz z J.Achmyłowską) i w roku 1980 spotkała się w Odessie z Martą Lityńską, przegrywając spotkanie 2½ - 5½[5]. Po raz trzeci do grona pretendentek awansowała w roku 1982, zajmując III lokatę w Bad Kissingen[6] i również po raz trzeci zakończyła swój start w gronie pretendentek w I rundzie, ulegając w 1983 w Alicante Nanie Aleksandriji w stosunku 4½ - 5½[7]. W turniejach międzystrefowych wystąpiła jeszcze dwukrotnie (Kuala Lumpur 1990, Kiszyniów 1995), nie osiągając jednak zadowalających rezultatów.

W latach 1974–2010 piętnastokrotnie wystąpiła na szachowych olimpiadach (4 razy reprezentując Bułgarię, a 10 - Szwajcarię), w tym 13 razy za I szachownicy. Jest pięciokrotną olimpijską medalistką: drużynowo brązową (1974 oraz indywidualnie złotą (1986), srebrną (1988) i dwukrotnie brązową (1974, 1984)[8]. Poza tym pięciokrotnie (w latach 1992–2007) wystąpiła w drużynowych mistrzostwach Europy[9].

Wielokrotnie startowała w mistrzostwach Szwajcarii, zwyciężając w latach 1984, 1986, 1995, 1997, 2003, 2004, 2006, 2008, 2009 i 2010[10].

najwyższej na światowej liście FIDE sklasyfikowana była 1 stycznia 1977, z wynikiem 2335 punktów zajmowała wówczas 4. miejsce (za Noną Gaprindaszwili, Ałłą Kusznir oraz Naną Aleksandrią)[11]. Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 stycznia 1988, z wynikiem 2370 punktów dzieliła wówczas 15-16. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród szwajcarskich szachistek[12].

Przypisy

edytuj

Bibliografia

edytuj

Linki zewnętrzne

edytuj