Otwórz menu główne

Taylor Townsend (ur. 16 kwietnia 1996 w Chicago) – amerykańska tenisistka, mistrzyni Australian Open 2012, Wimbledonu 2012 i US Open 2012 w deblu dziewcząt oraz Australian Open 2012 w singlu dziewcząt.

Taylor Townsend
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1996
Chicago
Wzrost 170 cm
Gra leworęczna
Status profesjonalny grudzień 2012[1]
Trener Kathy Rinaldi
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 61 (16 lipca 2018)
Australian Open 1R (2015, 2018, 2019)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon 2R (2018, 2019)
US Open 2R (2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 17 ITF
Najwyżej w rankingu 64 (20 marca 2017)
Australian Open 3R (2019)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 1R (2017, 2019)
US Open QF (2016)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Starty w zawodowych turniejach rozpoczęła w wieku czternastu lat, w październiku 2010 roku, biorąc udział w turnieju rangi ITF w Amelia Island na Florydzie. Wygrała tam kwalifikacje a w turnieju głównym dotarła do drugiej rundy, w której przegrała z Olgą Puczkową. W maju 2011 roku osiągnęła półfinał turnieju w Carson a w lipcu powtórzyła to osiągnięcie w Atlancie.

W sierpniu 2011 roku tenisistka otrzymała od organizatorów wielkoszlemowego turnieju US Open tzw. dziką kartę do udziału w kwalifikacjach gry pojedynczej oraz do turnieju głównego gry podwójnej. W kwalifikacjach singla pokonała w pierwszej rundzie Hiszpankę Arantxę Parrę Santonję i przegrała w drugiej z Laurą Robson. W grze podwójnej, w parze z Jessicą Pegulą, dotarła do trzeciej rundy turnieju głównego, pokonując w pierwszych rundach znacznie wyżej notowane zawodniczki: Klaudię Jans i Alicję Rosolską oraz Līgę Dekmeijerę wraz z Jeleną Janković. Zagrała także w pierwszej rundzie gry mieszanej.

W styczniu 2012 roku wygrała juniorski Australian Open i to zarówno w grze pojedynczej jak i podwójnej. W finale singla pokonała Juliję Putincewą, a w finale debla (w parze z Gabrielle Andrews) - parę Irina Chromaczowa i Danka Kovinić.

Pomimo sukcesów amerykański związek tenisowy United States Tennis Association nie chciał dopuścić jej do występu w US Open z powodu nadwagi i zagroził zaprzestaniem finansowania przygotowań i przejazdów zawodniczki. Ostatecznie Townsend sfinansowała występ w turnieju z własnych środków i dotarła do ćwierćfinału. Rodzice zatrudnili też jako trenera Zinę Garrison[2].

W lipcu 2012 roku odniosła sukces w deblu na trawiastych kortach Wimbledonu. Razem z Eugenie Bouchard pokonały w finale Belindę Bencic i Anę Konjuh 6:4, 6:3. Podczas US Open ponownie zwyciężyła w rywalizacji deblowej dziewcząt. Wspólnie z Andrews pokonały Bencic i Uberalovą 6:4, 6:3.

W lipcu 2013 roku osiągnęła finał Wimbledonu w grze pojedynczej dziewcząt. Przegrała w nim z Belindą Bencic wynikiem 6:4, 1:6, 4:6. W sierpniu osiągnęła finał zawodów deblowych w Waszyngtonie. Razem z Eugenie Bouchard uległy parze Shūko AoyamaWiera Duszewina wynikiem 3:6, 3:6.

Do French Open 2014 dostała się dzięki dzikiej karcie, uczestnicząc w turniejach cyklu ITF. W pierwszej rundzie pokonała Vanię King, a w drugiej rundzie rozstawioną z numerem 20. Alizé Cornet[2]. W kolejnej fazie uległa Carli Suárez Navarro.

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series

Gra podwójna 5 (1–4)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 4 sierpnia 2013 Waszyngton Twarda   Eugenie Bouchard   Shūko Aoyama
  Wiera Duszewina
3:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 3 marca 2018 Indian Wells Twarda   Yanina Wickmayer   Jennifer Brady
  Vania King
6:4, 6:4
Finalistka 2. 6 stycznia 2019 Auckland Twarda   Paige Mary Hourigan   Eugenie Bouchard
  Sofia Kenin
6:1, 1:6, 7–10
Finalistka 3. 26 stycznia 2019 Newport Beach Twarda   Yanina Wickmayer   Hayley Carter
  Ena Shibahara
3:6, 6:7(1)
Finalistka 4. 2 marca 2019 Indian Wells Twarda   Yanina Wickmayer   Kristýna Plíšková
  Jewgienija Rodina
6:7(7), 4:6

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 - 80 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 - 60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedynczaEdytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 27/04/2014   Charlottesville ITF 50 000 ziemna   Montserrat González 6:2, 6:3
2. 04/05/2014   Indian Harbour Beach ITF 50 000 ziemna   Julija Putincewa 6:1, 6:1
3. 01/05/2016   Charlottesville ITF 50 000 ziemna   Grace Min 7:5, 6:1
4. 15/10/2017   Sumter ITF 25 000 twarda   Ulrikke Eikeri 6:2, 6:1
5. 22/10/2017   Florence ITF 25 000 twarda   Ysaline Bonaventure 6:1, 7:5
6. 12/11/2017   Waco ITF 80 000 twarda   Ajla Tomljanović 6:3, 2:6, 6:2
7. 22/04/2018   Dothan ITF 80 000 ziemna   Mariana Duque Mariño 4:6, 6:3, 6:2
8. 06/05/2018   Charleston ITF 80 000 ziemna   Madison Brengle 6:0, 6:4
9. 17/06/2018   Sumter ITF 25 000 twarda   Alizé Lim krecz
10. 05/05/2019   Charleston ITF 100 000 twarda   Whitney Osuigwe 6:4, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (2)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2012   Australian Open Twarda   Julija Putincewa 6:1, 3:6, 6:3
Finalistka 2013   Wimbledon Trawiasta   Belinda Bencic 6:4, 1:6, 4:6

Gra podwójna (4)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2011   US Open Twarda   Gabrielle Andrews   Irina Chromaczowa
  Demi Schuurs
4:6, 7:5, 10-5
Zwyciężczyni 2012   Australian Open Twarda   Gabrielle Andrews   Irina Chromaczowa
  Danka Kovinić
5:7, 7:5, 10-6
Zwyciężczyni 2012   Wimbledon Trawiasta   Eugenie Bouchard   Belinda Bencic
  Ana Konjuh
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2012   US Open Twarda   Gabrielle Andrews   Belinda Bencic
  Petra Uberalová
6:4, 6:3

PrzypisyEdytuj

  1. Тэйлор Таунсенд переходит в профессиональный Тур (ros.). gotennis.ru, 2012-12-04. [dostęp 2013-09-12].
  2. a b Krzysztof Srogosz: Puszysta 18-latka gwiazdą Rolanda Garrosa (pol.). Grupa Onet S.A., 2014-05-29. [dostęp 2014-05-30].

BibliografiaEdytuj