Otwórz menu główne

Teatr Polskiego Radia – instytucja działająca w ramach Polskiego Radia, która zajmuje się produkcją i emisją słuchowisk według oryginalnych scenariuszy i adaptacji radiowych dramatów scenicznych, powieści, reportaży, poezji.

Teatr Polskiego Radia
Ilustracja
Zygmunt Kęstowicz podczas nagrania odcinka słuchowiska „W Jezioranach”; 1975 rok
Typ teatru radiowy
Założyciel(e) Mikołaj Alojzy Kaszyn Witold Hulewicz
Kierownictwo
artystyczne
Janusz Kukuła
Data powstania 1925 rok
Państwo  Polska
Lokalizacja ul. Z.Modzelewskiego 59
00-977 Warszawa
Nagrody Złote Berło
brak współrzędnych
Strona internetowa teatru
Nagranie słuchowiska według sztuki T.Różewicza Białe małżeństwo, Teatr Polskiego Radia, październik 2011, reż. W.Modestowicz, fot. Krzysztof Sielicki

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwszym słuchowiskiem w historii Teatru Polskiego Radia była nadana na żywo Warszawianka Stanisława Wyspiańskiego[1]. Reżyserem tej adaptacji był Mikołaj Alojzy Kaszyn – ówczesny kierownik programowy. Premiera miała miejsce 29 listopada 1925 roku.

Współcześnie słuchowiska teatralne emitowane są najczęściej w Programie 1 i Programie 2 (audycja „Wieczór ze słuchowiskiem”), rzadziej w Programie 3 Polskiego Radia [2]. Kierownikiem artystycznym jest Janusz Kukuła (od 1992-2006, 2009 - obecnie), a kierownikiem literackim Krzysztof Sielicki (od 2007 r.)

Od 1988 roku Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia przyznaje corocznie Wielki Splendor − nagrodę dla aktora/aktorki „za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce”[3][4]. Okazjonalnie przyznawany jest też Honorowy Wielki Splendor za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie reżyserii, pisarstwa radiowego lub kompozycji muzycznej[4].

Od 2001 w Sopocie odbywa się Festiwal Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”, podczas którego prezentowane są najlepsze słuchowiska oraz spektakle telewizyjne[5]. Podczas festiwalu przyznawana jest Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji[6].

Od 2010 Teatr Polskiego Radia wraz z Programem I przyznaje nagrody: Arete za debiut aktorski oraz Don Kichot za debiut reżyserski[7]. a od 2015 jest także przyznawana nagroda Amadeusz za debiut kompozytorski oraz nagroda Talanton za debiut dramaturgiczny

NagrodyEdytuj

19 września 2011 Teatr Polskiego Radia został laureatem Kuźni Mistrzów Mowy Polskiej. Nagrodę odebrał Janusz Kukuła – dyrektor i główny reżyser Teatru Polskiego Radia[7][8].

30.11.2015 roku, Teatr Polskiego Radia otrzymał nagrodę Złote Berło przyznawaną przez Fundację Kultury Polskiej i Bank Milennium.Kapituła doceniła instytucję „za konsekwencję w prezentowaniu najwybitniejszych osiągnięć polskiego i międzynarodowego dramatopisarstwa; troskę o zachowanie piękna języka polskiego; twórczą i inspirującą obecność w życiu wielu pokoleń radiosłuchaczy; kształtowanie gustów i rozwijanie wyobraźni milionów Polaków”[9]. Nagrodę wręczono w Studiu im. W. Lutosławskiego[10].

Teatr Polskiego Radia jest także laureatem nagród międzynarodowych, m.in. kilkakrotnie otrzymał nagrody Prix Italia w kategorii słuchowisk[11]. Słuchowiska TPR były także wyróżniane także na innych międzynarodowych festiwalach sztuki radiowej[11], m.in.:

  • III nagroda za słuchowisko dla dzieci i młodzieży „O mieście, które chciało być sławne” Katarzyny Ciążyńskiej na Festiwalu OIRT Suzdal`90
  • wyróżnienie na Festiwalu Prix Futura`91 za spektakl „Za drutami był las” Waldemara Modestowicza i Ryszarda Wołągiewicza
  • nagroda za scenariusz na Festiwalu Ostankino Prize’94 za „Samolot” Jerzego Górzańskiego
  • nagroda główna Ostankino Prize`96 za „Balkon przy głównej ulicy” Andrzeja Mularczyka
  • nagroda za oryginalny scenariusz na Festiwalu Prix Ex Aequo Bratysława`98 za „Trzy razy smok” Jana Warenyci
  • Grand Prix VI Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Radiowej Prix Marulić, Hvar 2002 za spektakl „Prosta i prawdziwa historia o Każdym. Komedia o śmierci”
  • Prix Europa (w Berlinie) 2013 dla najlepszego słuchowiska europejskiego dla Krzysztofa Czeczota (autor i reżyser) za słuchowisko „Andy”

PrzypisyEdytuj

  1. Justyna Berger: Teatr mój słyszę ogromny… Historia Teatru Polskiego Radia. Część I – Początki. polskieradio.pl, 2011-04-30. [dostęp 2014-01-04].
  2. Joanna Bachura, Odsłony wyobraźni. Współczesne słuchowisko radiowe, Toruń 2012, s.486, ISBN 978-83-7780-332-5.
  3. Splendory 2011 wręczone. polskieradio.pl. [dostęp 2012-02-06].
  4. a b Polskie Radio : Teatr : Nagrody. Polskie Radio Online. [dostęp 2010-11-16].
  5. Elżbieta Pleszkun-Olejniczakowa i inni, Dwa teatry. Studia z zakresu teorii i interpretacji sztuki słuchowiskowej, Toruń 2012, s.497, ISBN 978-83-7611-822-2.
  6. Zapraszamy na XI Festiwal 'Dwa Teatry – Sopot 2011'. polskieradio.pl, 2011-05-27. [dostęp 2012-02-06].
  7. a b Inauguracja sezonu teatralnego w Programie I. [dostęp 2012-02-06].
  8. Nagrody Teatru Polskiego Radia (galeria). polskieradio.pl. [dostęp 2012-02-06].
  9. "Złote Berło" dla Teatru Polskiego Radia. "Pokazano, że jesteśmy ważną instytucją w kulturze", RDC [dostęp 2016-06-12] (pol.).
  10. Aktualności, www.fundacjakulturypolskiej.pl [dostęp 2016-06-12].
  11. a b Teatr Polskiego Radia. teatry.art.pl, 2006-09-28. [dostęp 2012-02-06].

Linki zewnętrzneEdytuj