Otwórz menu główne

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi – najstarszy łódzki teatr, kontynuator tradycji najstarszej stałej sceny w mieście uruchomionej 6 października 1888 z inicjatywy Łucjana Kościeleckiego przy ul. Piotrkowskiej.

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Ilustracja
Typ teatru dramatyczny
Kierownictwo
artystyczne
Waldemar Zawodziński
Państwo  Polska
Lokalizacja ul. Jaracza 27,

90-257 Łódź

  • sceny (duża, kameralna, mała)
    • Łódź, ul. Jaracza 27
  • sceny regionalne
    • SCK w Sieradzu
    • MOK w Skierniewicach
    • MOK w Piotrkowie Trybunalskim
    • MDK w Radomsku
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Ziemia51°46′23″N 19°27′43″E/51,773101 19,461824
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl
Halina Kossobudzka i Józef Maliszewski w sztuce Wielkanoc Stefana Otwinowskiego, Teatr Wojska Polskiego w Łodzi

Historia teatruEdytuj

Inauguracyjną sztuką wystawioną w teatrze było Małżeństwo Apfel Kazimierza Zalewskiego. Po pożarze gmachu przy ul. Piotrkowskiej, teatr został przeniesiony do budynku przy ul. Cegielnianej 63 (obecnie ul. Jaracza 27), gdzie działa do dziś. Zanim teatr zyskał jako patrona Stefana Jaracza, znany był jako Teatr Polski, a później jako Teatr Miejski. W czasie II wojny światowej teatr działał jako niemiecki Theater zum Litzmannstadt. Po wyzwoleniu, zespół Teatru Wojska Polskiego kierowany przez Władysława Krasnowieckiego obrał jako swoją siedzibę gmach obecnego teatru. Po przeniesieniu się, w 1949, części zespołu Teatru Wojska Polskiego do Warszawy, teatrowi nadano imię Stefana Jaracza.

Od początku istnienia sceny z teatrem wiązały się wielkie osobowości teatralne, np. Karol Adwentowicz, Ina Benita, Zbigniew Bielski, Irena Burawska, Krzysztof Chamiec, Jadwiga Chojnacka, Antonina Dunajewska, Mikołaj Grabowski, Wirgiliusz Gryń, Andrzej Herder, Emil Karewicz, Władysław Hańcza, Kazimierz Iwiński, Stefan Jaracz, Janusz Kłosiński, Władysław Krasnowiecki, Jan Kreczmar, Ignacy Machowski, Andrzej Mastalerz, Jan Mroziński, Juliusz Osterwa, Bogusław Sochnacki, Henryk Szletyński, Jan Świderski, Józef Węgrzyn, Edmund Wierciński, Czesław Wołłejko, Jacek Woszczerowicz, Stanisława Wysocka, Aleksander Zelwerowicz, Michał Znicz, Feliks Żukowski, scenografowie, np. Konstanty Mackiewicz, Andrzej Pronaszko oraz reżyserzy, np. Tadeusz Bradecki, Zbigniew Brzoza, Iwo Gall, Mariusz Grzegorzek, Jerzy Grzegorzewski, Jacek OrłowskiMaciej Prus, Barbara Sass, Leon Schiller, Tomasz Zygadło.

W latach 1965–1988 drugą sceną Teatru im. S. Jaracza był Teatr 7.15.

W 2009, z okazji jubileuszu 120-lecia, Teatr został uhonorowany Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].

Sceny Teatru im. S. Jaracza w ŁodziEdytuj

  • Duża Scena
  • Mała Scena
  • Scena Kameralna

DyrektorzyEdytuj

Wybrani aktorzyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dariusz Pawłowski: Złoty teatr w mieście Łodzi. Dziennik Łódzki, 2009-10-05. [dostęp 2012-12-11].

BibliografiaEdytuj