Technika cyfrowa

Schemat logiczny automatu Moore’a.
Hamann Manus R, niemiecki komputer mechaniczny z roku 1953.

Technika cyfrowa (z niem. Digitaltechnik) – dział informatyki technicznej, elektroniki i telekomunikacji zajmujący się architekturą i realizacją układów cyfrowych. Technika cyfrowa wywodzi się z teorii automatów, logiki i teorii kodowania, wśród jej podstawowych zagadnień można wymienić bramki logiczne, rejestry, minimalizację funkcji logicznych, przerzutniki, układy kombinacyjne, układy sekwencyjne, automaty synchroniczne, redukcję automatów, kodowanie stanów, automaty asynchroniczne, mulipleksery oraz sumatory. Układy cyfrowe były początkowo implementowane jako układy mechaniczne, a następnie kolejno jako uklady elektromechanicze i dominujące współcześnie układy elektroniczne. Prowadzone także badania nad układami optycznymi oraz biologicznymi.

Technika cyfrowa a elektronika cyfrowaEdytuj

Z bibliograficznego punktu widzenia rozróżnienie tych terminów nie jest jasne. Z jednej strony literatura wskazuje że technika cyfrowa zdaje się być oderwana od nośnika informacji i traktuje raczej o wyidealizowanych modelach układów, podczas gdy elektronika cyfrowa skupia się nad zagadnieniami związanymi z ich elektroniczną realizacją, przypisującą stanom logicznym odpowiednie poziomy napięcia elektrycznego. Z drugiej strony według GND stanowiącej wytyczne dla encyklopedystów termin elektronika cyfrowa jest synonimem techniki cyfrowej[1].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj