Otwórz menu główne

Teofan, imię świeckie Teodozy Protasiewicz[1] (zm. w sierpniu 1944 w Warszawie) – polski duchowny prawosławny, archimandryta, przewodniczący konsystorza diecezji warszawsko-chełmskiej w okresie międzywojennym.

Teofan
Teodozy Protasiewicz
archimandryta
Kraj działania  Polska
Data i miejsce śmierci 1944
Warszawa
proboszcz parafii św. Jana Klimaka w Warszawie
Okres sprawowania 1939-1944
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja diecezja warszawsko-chełmska
Śluby zakonne 23 października 1933
Prezbiterat przed 1918

W latach 20. i 30. XX wieku był przewodniczącym konsystorza prawosławnej diecezji warszawsko-chełmskiej i zaliczał się do najważniejszych współpracowników metropolity warszawskiego i całej Polski Dionizego[2]. Organizował w Warszawie prawosławne liceum teologiczne[a] i internat dla studentów wyznania prawosławnego, którym przez pewien czas kierował[3]. Był też kierownikiem duchowym warszawskiego Bractwa Teologów Prawosławnych, posiadał godność protoprezbitera[1]. Wieczyste śluby mnisze złożył w Ławrze Poczajowskiej 23 października 1933, przyjmując imię Teofan. Następnego dnia otrzymał godność archimandryty[1].

Pełnił funkcję proboszcza parafii św. Jana Klimaka w Warszawie[3]. W czasie II wojny światowej metropolita Dionizy kilkakrotnie wysuwał jego kandydaturę do nominacji biskupiej. Był jednak przegłosowywany przez innych członków Synodu, biskupów Hilariona i Palladiusza, Ukraińców z pochodzenia, którzy nie życzyli sobie mianowania biskupa innej narodowości niż ukraińska[4].

W czasie rzezi Woli został zamordowany przez hitlerowców[3] razem z całym duchowieństwem parafii św. Jana Klimaka i dziećmi z parafialnego sierocińca[5] 5 sierpnia 1944. Pochowany na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli.

Autor monografii poświęconej Ławrze Poczajowskiej i przechowywanym w niej obiektom kultu, wydanej w Warszawie w 1930[6].

UwagiEdytuj

  1. Do jego otwarcia ostatecznie nie doszło z powodu wybuchu II wojny światowej. Por. Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 287. ISBN 978-83-7431-127-4.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 271. ISBN 978-83-7431-127-4.
  2. Grzegorz Jacek Pelica, Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918–1939), Lublin: Fundacja Dialog Narodów, 2007, ISBN 978-83-925882-0-7, OCLC 177030699.
  3. a b c Архимандрит Феофан (Протасевич)
  4. Mironowicz A.: Kościół prawosławny w Polsce. Białostockie Towarzystwo Historyczne, 2006, s. 636-637. ​ISBN 83-60456-02-X​.
  5. Historia parafii
  6. Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 87. ISBN 978-83-7431-127-4.