Teoria pustej Ziemi

Teoria pustej Ziemi – to koncepcja sugerująca, że planeta Ziemia jest całkowicie pusta w środku lub zawiera znaczną pustą przestrzeń wewnętrzną. Teoria była silnie popierana przez angielskiego astronoma Edmonda Halleya. Do końca XVIII wieku[potrzebny przypis] została definitywnie odrzucona przez świat naukowy. Od tego czasu stała się częścią popularnej pseudonauki i nie była już poważnie traktowaną hipotezą.

Przekrój Ziemi przedstawiający „świat wewnętrzny” Atvatabar, z powieści science fiction Williama R. Bradshawa z 1892 pt. „Bogini Atvatabar”

HipotezaEdytuj

 
Budowa Ziemi według hipotezy Edmonda Halleya

Hipoteza pustej Ziemi była dyskutowana przez Platona. W XVII wieku Edmond Halley uważał, że Ziemia zbudowana jest z czterech sfer[1]. Często przypisywane jest poparcie tej hipotezy Leonardowi Eulerowi. Matematyk jednak nigdy nie popierał tej teorii, a jedynie przeprowadził eksperyment myślowy[2]. W mitologii wielu kultur wspomina się o podziemnych krainach ze słońcem, podobnie jak to ma miejsce na powierzchni Ziemi. Jules Verne opisał taki świat w Podróży do wnętrza Ziemi, chociaż tam jest mowa tylko o olbrzymiej grocie.

PrzypisyEdytuj

  1. Jolanta Chyłkiewicz: Geniusze na manowcach (pol.). Newsweek, 2011-04-16. [dostęp 2012-10-01].
  2. Ed Sandifer, Euler and the Hollow Earth: Fact or Fiction?

BibliografiaEdytuj

  • Raymond W. Bernard: The Hollow Earth: the greatest geographical discovery in history made by Admiral Richard E. Byrd in the mysterious land beyond the poles, the true origin of the flying saucers. New York: Carol Pub. Group, 1991, s. 254. ISBN 978-0787300975.
  • Timothy Green Beckley: Subterranean Worlds Inside Earth. New Brunswick: Inner Light Publications, 1992, s. 160. ISBN 978-0938294221.
  • David Standish: Hollow Earth: The Long and Curious History of Imagining Strange Lands, Fantastical Creatures, Advanced Civilizations, and Marvelous Machines Below the Earth's Surface. Cambridge: Da Capo Press, 2007, s. 304. ISBN 978-0306815331.