Otwórz menu główne

Theodor Innitzer

austriacki duchowny katolicki, kardynał

Theodor Innitzer (ur. 25 grudnia 1875 w Vejprtach, zm. 9 października 1955 w Wiedniu) – austriacki duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Wiednia.

Theodor Innitzer
kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Theodor Innitzer In caritate servire
Służyć w miłości
Kraj działania  Austria
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1875
Vejprty
Data i miejsce śmierci 9 października 1955
Wiedeń
arcybiskup Wiednia
Okres sprawowania 1932 - 1955
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 25 lipca 1902
Nominacja biskupia 19 września 1932
Sakra biskupia 16 października 1932
Kreacja kardynalska 13 marca 1933
Pius XI
Kościół tytularny San Crisogono
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 października 1932
Konsekrator Enrico Sibilia
Współkonsekratorzy Ernst Karl Jakob Seydl
Franz Kamprath

W latach 1898–1902 studiował teologię na Uniwersytecie w Wiedniu. Święcenia kapłańskie przyjął 25 lipca 1902 roku. Podjął pracę duszpasterską w archidiecezji Wiedeń. 19 września 1932 roku otrzymał nominację na arcybiskupa metropolitę Wiednia. Konsekracja odbyła się 16 października 1932 roku w archikatedrze metropolitalnej św. Szczepana w Wiedniu. sakry biskupiej udzielił mu abp Enrico Sibilia, nuncjusz apostolski w Austrii. Na konsystorzu 13 marca 1933 roku papież Pius XI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera San Crisogono. 14 marca 1938 roku osobiście powitał w hotelu Imperial „swojego Führera”. 18 marca 1938 wraz z innymi biskupami podpisał uroczystą deklarację biskupów austriackich, w której episkopat dobrowolnie i z zadowoleniem zaakceptował anschluss oraz poparł politykę narodowo-socjalistyczną niemieckiego rządu[1]. Szybko znalazł się jednak w konflikcie z nową władzą. Gdy 7 października 1938 roku środowiska katolickie zorganizowały w Wiedniu pokojową manifestację, następnego wieczora nazistowscy bojówkarze napadli i zdewastowali pałac kardynalski, a także ciężko poturbowali wikarego katedry św. Szczepana. Kardynał stał się też obiektem ataków propagandowych[2].

Uczestnik konklawe z roku 1939. Zmarł 9 października 1955 roku w Wiedniu. Pochowano go archikatedrze metropolitalnej świętego Szczepana w Wiedniu.

PrzypisyEdytuj

  1. KAP. Po włączeniu Austrii do III. Rzeszy. „Przegląd Ewangelicki”. V/14, s. 165, 3 kwietnia 1938. Waldemar Preiss. 
  2. Johannes Sachslehner: Zarządca do spraw śmierci. Odilo Globocnik, eksterminacja i obozy zagłady. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2016, s. 86–88. ISBN 978-83-8069-455-2.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj