Otwórz menu główne

Tim Gullikson

amerykański tenisista i trener tenisa

Tim Gullikson, właśc. Timothy Ernest Gullikson (ur. 8 września 1951 w La Crosse; zm. 3 maja 1996 w Wheaton) – amerykański tenisista i trener tenisa.

Tim Gullikson
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 8 września 1951
La Crosse
Data i miejsce śmierci 3 maja 1996
Wheaton
Wzrost 180 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1977
Zakończenie kariery 1986
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 15 (1 października 1979)
Australian Open 4R (1983, 1985)
Roland Garros 4R (1978, 1979)
Wimbledon QF (1979)
US Open 4R (1979)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 15
Najwyżej w rankingu 3 (9 lipca 1979)
Australian Open SF (1982, 1983)
Roland Garros 3R (1977–1980)
Wimbledon F (1983)
US Open SF (1982)

Życie prywatneEdytuj

Był bratem bliźniakiem Toma Gulliksona, który dla odmiany jest leworęczny. Dnia 20 stycznia 1995, podczas Australian Open doznał zawału, którego przyczyną był nowotwór mózgu[1]. W lutym rozpoczął chemioterapię, a także w wyniku biopsji wykryto cztery guzy w mózgu[2]. Dnia 3 maja 1996, w wieku czterdziestu czterech lat, zmarł w swoim domu w Wheaton[3].

Kariera tenisowaEdytuj

Zawodowym tenisistą Gullikson był w latach 1977–1986. W tym czasie wygrał cztery turnieje rangi ATP World Tour w grze pojedynczej i osiągnął siedem finałów. W grze podwójnej triumfował w piętnastu imprezach ATP World Tour oraz awansował do trzynastu finałów, w tym finału Wimbledonu 1983 wspólnie ze swoim bratem. W 1977 został nagrodzony nagrodą ATP w kategorii debiutanta sezonu (ATP Newcomer of the Year)[4]. Osiągnął także razem z Martiną Navrátilovą finał gry mieszanej Australian Open 1988.

W rankingu gry pojedynczej Gullikson najwyżej był na 15. miejscu (1 października 1979), a w klasyfikacji gry podwójnej na 3. pozycji (9 lipca 1979).

Finały w turniejach wielkoszlemowychEdytuj

Gra podwójna (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 3 lipca 1983 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Tom Gullikson   Peter Fleming
  John McEnroe
4:6, 3:6, 4:6

Gra mieszana (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 23 stycznia 1988 Australian Open, Melbourne Twarda   Martina Navrátilová   Jana Novotná
  Jim Pugh
7:5, 2:6, 4:6

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu zawodowej kariery pracował jako trener. W 1987 został na rok zatrudniony przez Martinę Navrátilovą[5]. Potem pracował z Mary Joe Fernández i przez cztery lata z Aaronem Kricksteinem[5]. Od 1992 do 1995 był szkoleniowcem Pete’a Samprasa, który w tym czasie wygrał pięć turniejów Wielkiego Szlema i osiągnął pozycję lidera rankingu ATP[2].

PrzypisyEdytuj

  1. 1995 Australian Open Sampras-Courier match Articles, 8 sierpnia 2009 [dostęp 2018-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-08-08].
  2. a b Remembering Tim Gullikson... 20 Years On (Part II) | ATP World Tour | Tennis, „ATP World Tour” [dostęp 2018-03-03] (ang.).
  3. Robin Finn, Tim Gullikson, 44, Tennis Coach and Player, „The New York Times”, 4 maja 1996, ISSN 0362-4331 [dostęp 2018-03-03] (ang.).
  4. Tim Gullikson | Bio | ATP World Tour | Tennis, „ATP World Tour” [dostęp 2018-03-03] (ang.).
  5. a b Remembering Tim Gullikson... 20 Years On | ATP World Tour | Tennis, „ATP World Tour” [dostęp 2018-03-03] (ang.).

BibliografiaEdytuj