Tokary Pierwsze

wieś w województwie wielkopolskim

Tokary Pierwszewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Kawęczyn.

Artykuł

51°52'23"N 18°31'51"E

- błąd

38 m

WD

51°56'N, 18°29'E

- błąd

20095 m

Odległość

768 m

Tokary Pierwsze
wieś
Ilustracja
Fragment wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

turecki

Gmina

Kawęczyn

Liczba ludności (2006)

220

Strefa numeracyjna

63

Kod pocztowy

62-704

Tablice rejestracyjne

PTU

SIMC

0285623

Położenie na mapie gminy Kawęczyn
Mapa konturowa gminy Kawęczyn, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa konturowa powiatu tureckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Ziemia51°52′23″N 18°31′51″E/51,873056 18,530833

Do 1937 roku siedziba gminy Tokary. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Tokary Pierwsze położone są około 5 km na południe od Kawęczyna oraz 8 km na południowy zachód od Dobrej, przy drodze Kalisz-Poddębice. Obecnie we wsi znajduje się sklep spożywczo-przemysłowy oraz Ośrodek Zdrowia. Działa także szkoła podstawowa (nowy budynek w trakcie budowy). Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1362 roku. W roku 1617 we wsi znajdował się dom opieki dla starców (tzw. szpital). We wsi mieszkały wówczas 193 osoby.

Zobacz też: Tokary (gmina).

Kościół św. Andrzeja ApostołaEdytuj

Neogotycki kościół św. Andrzeja Apostoła wzniesiono staraniem ówczesnej właścicielki wsi w latach 1858-1862 na miejscu starszego, który spłonął w roku 1843.

Elewacja frontowa od zachodu dzielona jest wieżą, wzniesioną w osi, na rzucie kwadratu. Płaszczyzny szczytu ściany zdobione są wąskimi i głębokimi wnękami. Natomiast w elewacji wschodniej, o podobnych wzorach architektonicznych w płaszczyźnie szczytu, znajduje się apsyda.

Wewnątrz znajduje się kilka zabytków z poprzedniej świątyni, m.in. XVII- i XVIII-wieczne drewniane rzeźby świętych (świętego Stanisława, świętej Barbary, świętego Piotra, świętego Pawła oraz świętej Małgorzaty), ludowa rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego o tradycjach gotyckich, monstrancja z 1721 roku oraz dwa świeczniki w kształcie klęczących aniołków z połowy XVII wieku.

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Maluśkiewicz, Ziemia konińska - przewodnik turystyczny, Konin: „Apeks”, 1997, ISBN 83-86139-28-5, OCLC 750945451.
  • Andrzej Czesław Nowak, Konin, Turek, Dobra, Golina, Rychwał, Tuliszków oraz okolice - przewodnik turystyczny, Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej, 1987, ISBN 83-85034-04-8, OCLC 69453891.
  • Parafia Tokary, monografia, ks. Stefan Baranowski, Włocławek 1997, ISBN 83-86493-98-4