Otwórz menu główne

Tom Morello

amerykański muzyk rockowy

Thomas Baptiste „Tom” Morello (ur. 30 maja 1964 w Nowym Jorku[1]) – amerykański gitarzysta, znany przede wszystkim z występów w zespole Rage Against the Machine[2]. Od 2003 roku tworzy w ramach solowego projektu pod pseudonimem The Nigthwatchman. W latach 2001-2007 grał w zespole Audioslave[3]. Natomiast od 2016 roku współtworzy formację Prophets of Rage[4].

Tom Morello
Ilustracja
Tom Morello, 2011
Pseudonim The Nightwatchman
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1964
Nowy Jork
Instrumenty gitara, gitara basowa, harmonijka ustna, banjo, mandolina, instrumenty klawiszowe, śpiew
Gatunki indie rock[1], rock alternatywny[1], rock eksperymentalny[1], post hardcore[1]
Aktywność od 1980
Wydawnictwo Epic Records, New West Records
Powiązania Axis of Justice, Class of ’99
Zespoły
Rage Against the Machine (1991-2000, od 2007)
Electric Sheep (1980-1987)
Street Sweeper Social Club (2006-2010)
Audioslave (2001-2007)
Prophets of Rage (od 2016)
Strona internetowa

Przez magazyn Rolling Stone został umieszczony na 26. miejscu na liście „100 Największych Gitarzystów Wszech Czasów”[5]. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 25. miejscu listy „100 Najlepszych Gitarzystów Heavymetalowych Wszech Czasów” według magazynu Guitar World[6].

Spis treści

PoczątkiEdytuj

Jego matka, Mary Morello (pół-Irlandka, pół-Włoszka) jest nauczycielką, obecnie na emeryturze. Od wielu lat angażuje się w walkę o prawa obywatelskie i wolność słowa. Uczestniczyła w organizacjach takich jak Urban League i NAACP. Jest także sponsorem organizacji Parents for Rock and Rap, która ma na celu zniesienie cenzury w muzyce.

Ojciec Toma - Ngethe Njoroge – rdzenny Kenijczyk – był członkiem partyzantki Mau Mau podczas walki o niepodległość Kenii od Wielkiej Brytanii. Po zwycięstwie Kenii w roku 1963, Ngethe został pierwszym reprezentantem tego kraju w ONZ. Rodzice Toma poznali się, gdy Mary pracowała dla wojska jako nauczycielka. Po długim rozstaniu Tom spotkał się z ojcem dopiero w 1994, jako 30-latek (w rok po jego narodzinach rodzice rozwiedli się, a Ngethe powrócił do Afryki. Ponownie ożenił się w 1973 – ma 3 innych synów. Obecnie posiada plantację herbaty).

Po rozwodzie Mary z Tomem przeprowadzili się do Illinois. Jako samotna matka z ciemnoskórym synem napotkali w środkowo-zachodniej Ameryce późnych lat 60. na wiele kulturowych barier. Po wielu próbach znalezienia miejsca, gdzie mogliby mieszkać, a Mary znalazłaby pracę, ostatecznie osiedlili się w Chicago, w dzielnicy Libertyville.

Lock UpEdytuj

W 1988 Morello dołączył do Lock Up z Brianem Grillo, Chrisem Beebe i Vincem Ostertagiem. Jeśli chodzi o brzmienie, to zespół podobny był do Fishbone i Living Colour – ich muzyka stanowiła mieszankę melodyjnego hard rocka, bluesa, soulu, a nawet elementów funku. Lock Up wydawał płyty w wytwórni Manifesto, podporządkowanej Geffen Records. Choć zespół podpisał umowę przewidująca nagranie 2 albumów, to jednak wytwórnia zrezygnowała ze współpracy po tym, jak ich debiutancki krążek Something Bitchin’ This Way Comes nie odniósł zbyt dużego sukcesu rynkowego. [7] Wytwórnia starała się zmienić brzmienie grupy tak, aby pasowało do takiej grupy docelowej, jaką to ona wybrała, przez co doszło do napięć pomiędzy nią a muzykami.

Rage Against The MachineEdytuj

 
Tom Morello, 2006

Zespół Lock Up przestał istnieć w 1991 i Tom zaczął natychmiast szukać innych muzyków do wspólnej gry; w tym czasie ponownie zaczął udzielać lekcji gry na gitarze, aby móc utrzymać się finansowo. Wkrótce usłyszał Zacka de la Rocha na jednym z jego koncertów i zaproponował mu współpracę. Morello zaprosił Brada Wilka, który kiedyś odpadł w przesłuchaniach do Lock Up, a de la Rocha ściągnął swego przyjaciela z dzieciństwa Tima Commerforda. Zack był wcześniej frontmanem grupy Inside Out.

Zespół Rage Against The Machine zaczął natychmiast grać koncerty przed grupą Tool, a ofertę umowy od wytwórni otrzymał już po swoim drugim występie. Ofertę tę zaproponowała firma Epic Associated należąca do Sony Music.

Bogatszy w doświadczenie z działaniami wytwórni fonograficznych, Morello wyegzekwował pełną kontrolę nad materiałem. Wkrótce także jego gra uległa zmianie, pod wpływem hip hopowego wokalisty.

 
Chcieliśmy DJ-a w grupie, ale żadnego nie mogliśmy znaleźć, więc to ja zostałem sygnowany na DJ-a. To całkowicie zmieniło mój sposób patrzenia na gitarę, zmieniło mój styl.

Rage Against The Machine osiągnęło to, co wielu im podobnym zespołom nigdy się nie udało – połączyli treści polityczne z elementami hard rocka i funkowym rytmem. Oprócz sprzedaży milionów płyt, politycznie uświadamiali środowiska słuchaczy oraz zachęcali setki osób do wstępowania w szeregi organizacji pozarządowych.

Podburzający, pełen pasji wokal Zacka, gładka sekcja rytmiczną Wilka i Commerforda, w połączeniu z nadzwyczajną grą Morello, zespół RATM miał zagwarantowane miejsce w rockowym panteonie. A Tom został tym, kim zawsze chciał być: socjalistycznym gitarzystą rockowym. Niestety, w październiku 2000, Zack de la Rocha ogłosił, że odchodzi z zespołu. Tłumaczył się tym, że „proces wspólnego podejmowania decyzji w zespole kompletnie przestał działać”.

AudioslaveEdytuj

 
Tom Morello, 2008

Choć Morello, Wilk i Commerford chcieli dalej działać pod szyldem RATM z nowym frontmanem, to jednak pomysł nie wypalił – w lutym 2001 ogłoszono, że grupa (najpierw pod szyldem Civilian) rozpoczęła współpracę z Chrisem Cornellem, byłym wokalistą Soundgarden. Ostatecznie zespół przyjął nazwę Audioslave. Pojawił się jednak problem z wytwórnią – albumy RATM wydawane były przez wytwórnię Sony, za to Cornell miał umowę z Epic Records, co doprowadziło do konfliktu interesów. Jednak obie wytwórnie doszły do porozumienia i płyty nowego zespołu Audioslave były wydawane na przemian to przez jedną, to przez drugą wytwórnię.

Pierwsza płyta, nazwana po prostu Audioslave, ujrzała światło dzienne 19 listopada 2002. Album składający się z 14 utworów został ciepło przyjęty przez fanów i krytyków. Singlem promującym był utwór Cochise. Zespół poszedł w całkowicie nowym kierunku, który trudno byłoby porównać z muzyką RATM albo Soundgarden. Druga płyta Audioslave Out Of Exile ukazała się na rynku 25 maja 2005. Płyta numer 3 o tytule Revelations została wydana we wrześniu 2006.

Zespół Audioslave zagrał koncert na Kubie. Wydarzenie zostało zarejestrowane i zostało wydane w formie DVD – Audioslave Live in Cuba. Audioslave było pierwszą amerykańską grupą rockową, która tam wystąpiła. Koncert obejrzało 60 000 osób.

Członkowie Rage Against The Machine z powodu swoich lewicowych poglądów byli posądzani o braki w poczuciu humoru, jednak Tom tłumaczy, że są po prostu zwykłymi chłopakami

 
...w tym zespole są dobrzy ludzie. Mam psy, z którymi lubię się droczyć, starego Dodge Dart Demon z 1971.
 
Możemy przedyskutować litanię moich fascynacji... moja szafa jest wypełniona po same brzegi ubraniami, które epokę świetności mają już dawno za sobą.

Jest miłośnikiem Star Treka – pojawił się nawet w dwóch produkcjach spod tego znaku: w filmie Insurrection oraz w drobnej roli w telewizyjnym epizodzie serialu Voyager. W 2001 gościnnie wystąpił w filmie Made, w którym wystąpił także jego wieloletni przyjaciel Vince Vaughn.

Axis of JusticeEdytuj

Axis of Justice jest organizacją non-profit stworzoną przez Toma i Serja Tankiana (wokalistę System of a Down). Jej celem jest „pogłębianie współpracy muzyków, fanów muzyki i politycznych organizacji obywatelskich we wspólnej walce o sprawiedliwość społeczną”. Jej członkowie „chcą zbudować most pomiędzy fanami muzyki na całym świecie i lokalnymi organizacjami politycznymi, aby efektownie organizować pracę w kwestiach pokoju, praw człowieka i sprawiedliwości gospodarczej”. Organizacja walczy na przykład o prawa imigrantów i o zniesienie kary śmierci. Lista lektur przez nią zalecanych obejmuje dzieła takich osób jak Noam Chomsky, Che Guevara, George Orwell, Mumia Abu-Jamal, czy Grant Morrison.

 
Serj i ja wpadliśmy na pomysł stworzenia Axis Of Justice na Ozzfest w San Bernardino. Zobaczyliśmy tam wielu fanów z tatuażami KKK albo noszącymi koszulki Klanu. Jak na ironię był to koncert, na którym prawie wszystkie zespoły miały w składzie nie-białego muzyka. Pomyślałem: hej, to też jest moja muzyka! Musi powstać jakaś reprezentacja dla nie-rasistów.

Na stronie AOJ można przeczytać o wszystkich akcjach podjętych przez tę organizację (m.in. głośny protest „taco bell”) Axis of Justice.

Kariera solowa (The Nightwatchman)Edytuj

Tom Morello występuje również jako solista pod pseudonimem “The Nigthwatchman”, grając muzykę na gitarze akustycznej i śpiewając piosenki o polityczno-społecznym zabarwieniu. Pod tym szyldem wydał cztery płyty: One Man Revolution (2007), The Fabled City (2008), Union Town (2011) i World Wide Rebel Songs (2011)[8][9][10][11]. Dochód ze sprzedaży wydawnictwa Union Town muzyk przeznaczył na The America Votes Labor Unity Fund[12].

DyskografiaEdytuj

Zobacz więcej w artykule Electric Sheep, w sekcji Dyskografia.
Zobacz więcej w artykule Street Sweeper Social Club, w sekcji Dyskografia.
Zobacz więcej w artykule Audioslave, w sekcji Dyskografia.
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
USA
Ind.

[13]
USA
Heat.

[13]
One Man Revolution
  • Data: 24 kwietnia 2007[8]
  • Wydawca: Epic Records
The Fabled City
  • Data: 30 września 2008[9]
  • Wydawca: Epic Records
Union Town
  • Data: 19 lipca 2011[10]
  • Wydawca: New West Records
World Wide Rebel Songs
  • Data: 30 sierpnia 2011[11]
  • Wydawca: New West Records
35 8
„–” oznacza, że album nie był notowany.

Wybrana filmografiaEdytuj

Tytuł Rok Rola Uwagi Źródło
"Metal: A Headbanger’s Journey" 2005 jako on sam film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFayden [14]
"Iron Maiden: Flight 666" 2009 film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFadyen [15]
"Sounds Like a Revolution" 2010 film dokumentalny, reżyseria: Summer Preney, Jane Michener [16]
"Who Is Vermin Supreme? An Outsider Odyssey" 2014 film dokumentalny, reżyseria: Steve Onderick [17]

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
2010 Best Guitarist Tom Morello Revolver Golden Gods Awards Nominacja [18][19]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Greg Prato: Tom Morello Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  2. Jason Ankeny: Rage Against the Machine Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  3. MacKenzie Wilson: Audioslave Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  4. Neil Z. Yeung: Prophets of Rage Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  5. Rolling Stone's „The 100 Greatest Guitarists of All Time” Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
  6. GUITAR WORLD's 100 Greatest Heavy Metal Guitarists Of All Time – Jan. 23, 2004 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-12-07].
  7. tutaj dostępne są zdjęcia Lock Up – forum tommorello.net
  8. a b Marisa Brown: The Nightwatchman / Tom Morello One Man Revolution review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  9. a b Thom Jurek: Tom Morello / The Nightwatchman The Fabled City review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  10. a b Thom Jurek: The Nightwatchman / Tom Morello Union Town review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  11. a b Thom Jurek: Tom Morello / The Nightwatchman World Wide Rebel Songs review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-04].
  12. TOM MORELLO To Release 'Union Town' EP – Apr. 29, 2011 (ang.). roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-04-30].
  13. a b Tom Morello Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2016-09-04].
  14. Metal: A Headbanger's Journey (2005) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-28].
  15. Iron Maiden: Flight 666 (2009) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-30].
  16. Sounds Like a Revolution (2010) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-09-04].
  17. Who Is Vermin Supreme? An Outsider Odyssey (2014) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-09-04].
  18. REVOLVER Editor-In-Chief Talks About Upcoming GOLDEN GODS AWARDS - Mar. 29, 2010 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2010-09-27].
  19. Revolver Golden Gods Awards 2010: The Winners (ang.). www.metalinjection.net. [dostęp 2010-09-27].

Linki zewnętrzneEdytuj