Tomasz Goban-Klas

polski socjolog

Tomasz Goban-Klas (ur. 27 września 1942 w Warszawie) – polski socjolog, medioznawca, nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, wykładowca m.in. Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie, wiceminister w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu oraz członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Tomasz Goban-Klas
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 27 września 1942
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: badania opinii publicznej, komunikacja społeczna, prasoznawstwo, socjologia kultury, socjologia masowego komunikowania, socjologia mediów, teoria komunikowania
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1972
Habilitacja 1991
Profesura 18 lutego 1992
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył w 1967 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1972 uzyskał stopień naukowy doktora, w 1991 obronił habilitację. W 1992 otrzymał tytuł profesorski. W latach 70. był stypendystą Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Stanforda i w Annenberg School for Communication[1].

W latach 1967–1990 był członkiem PZPR.

W latach 1968–1972 pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, pełnił następnie funkcję sekretarza naukowego Ośrodka Badań Prasoznawczych. W pierwszej połowie lat 90. był profesorem w Instytucie Studiów Europejskich w Wiedniu. Jako wykładowca akademicki związany z Wyższą Szkołą Zarządzania i Bankowości w Krakowie, Akademią Obrony Narodowej i Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Komunikowania i Mediów Społecznych. Objął również funkcję kierownika Katedry Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, został honorowym profesorem tej uczelni[2]. Powołany w skład Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” Polskiej Akademii Nauk. Członek honorowy m.in. Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej[3].

W latach 1992–1996 pełnił funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy RP. Od 2002 do 2003 sprawował urząd sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu.

W maju 2003 został powołany przez Senat w skład Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Podał się do dymisji w sierpniu 2004, motywując to względami zdrowotnymi i rodzinnymi. We wrześniu 2004 Senat przyjął jego rezygnację. W tym samym miesiącu sąd lustracyjny wszczął wobec niego postępowanie lustracyjne, umorzone w listopadzie 2005.

W 1986 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2000[4] Krzyżem Oficerskim tego orderu.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Komunikowanie w ochronie zdrowia – interpresonalne, organizacyjne, medialne (red.), 2014
  • Wartki nurt mediów, 2011
  • Media i terroryści. Czy zastraszą nas na śmierć?, 2009
  • Cywilizacja medialna. Geneza, ewolucja, eksplozja, 2005
  • Media a integracja europejska (red.), 2004
  • Historia i współczesność Korei. Od pustelniczego królestwa do azjatyckiego tygrysa, 2004
  • Niepokorna orkiestra medialna. Dyrygenci i wykonawcy polityki informacyjnej w Polsce po 1944 roku, 2004
  • Społeczeństwo informacyjne. Szanse, zagrożenia, wyzwania, 1999
  • Dalekowschodni feniks: koreańska droga rozwoju i modernizacji, 1999
  • Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, 1996
  • The Orchestration of the Media. Politics of Mass Communications in Communist Poland and the Aftermath, 1994
  • Komputer narzędziem humanisty, 1993
  • Mass media w Polsce 1989–1992. Rekonstrukcja sfery publicznej. Raport bardzo osobisty, 1992
  • Prasa lokalna i środowiskowa w Stanach Zjednoczonych w cieniu gigantów, 1989
  • Świadomość kulturalna społeczeństwa polskiego, 1985
  • Aktywność, preferencje i świadomość kulturalna społeczeństwa polskiego (współautor), 1981
  • Komunikowanie masowe. Zarys problematyki socjologicznej, 1978
  • Paryż i paryżanie, 1974
  • Komunikowanie masowe w nowoczesnym społeczeństwie, 1973

PrzypisyEdytuj

  1. Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2019-12-05].
  2. Profesorowie honorowi WSIiZ. wsiz.rzeszow.pl. [dostęp 2019-12-05].
  3. Członkostwo Honorowe. ptks.pl. [dostęp 2019-12-05].
  4. M.P. z 2000 r. nr 39, poz. 755

BibliografiaEdytuj