Otwórz menu główne

Tomasz Sikora (biathlonista)

polski biathlonista, mistrz świata i medalista olimpijski
Ten artykuł dotyczy biathlonisty. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Tomasz Wacław Sikora (ur. 21 grudnia 1973 w Wodzisławiu Śląskim) – polski biathlonista, uczestnik igrzysk olimpijskich 1994, 1998, 2002, 2006 i 2010, srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, wielokrotny medalista mistrzostw Europy i wielokrotny medalista mistrzostw Polski. Należy do grona biathlonistów, którzy w zawodach Pucharu Świata wygrali we wszystkich konkurencjach indywidualnych (bieg indywidualny, sprint, bieg pościgowy, bieg masowy). Uznawany jest za najlepszego polskiego biathlonistę[1]. Od 2015 r. jest trenerem reprezentacji Polski w biathlonie[1].

Tomasz Sikora
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1973
Wodzisław Śląski
Klub AZS-AWF Katowice
Wzrost 182 cm
Debiut w PŚ 4.03 1993, Lillehammer
(42. miejsce - b.indywidualny)
Pierwsze punkty w PŚ 6.03 1993, Lillehammer
(30. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ 9.12 1993, Badgastein
(3. miejsce - b.indywidualny)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 16.02 1995, Anterselva
(bieg indywidualny)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Turyn 2006 b.masowy
Mistrzostwa świata
złoto Anterselva 1995 b.indywidualny
srebro Oberhof 2004 b.indywidualny
brąz Osrblie 1997 b.drużynowy
Mistrzostwa Europy
złoto Zakopane 2000 b. pościgowy
złoto Mińsk 2004 b.indywidualny
złoto Mińsk 2004 b. pościgowy
złoto Bansko 2007 sprint
złoto Bansko 2007 b. pościgowy
złoto Nové Město 2008 b.indywidualny
srebro Kontiolahti 1994 sztafeta
srebro Windischgarsten 1997 b.indywidualny
srebro Zakopane 2000 sztafeta
srebro Haute Maurienne 2001 sztafeta
srebro Kontiolahti 2002 b.indywidualny
srebro Mińsk 2004 sprint
brąz Kontiolahti 2002 sprint
brąz Mińsk 2004 sztafeta
Uniwersjada
złoto Poprad 1999 sprint
złoto Poprad 1999 b.pościgowy
złoto Zakopane 2001 sprint
złoto Zakopane 2001 b.pościgowy
złoto Zakopane 2001 b.indywidualny
srebro Poprad 1999 b.indywidualny
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2008/2009
Puchar Świata (Sprint)
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2008/2009
Puchar Świata (Bieg indywidualny)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003/2004
Puchar Świata (Bieg masowy)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2005/2006
Puchar Świata (Bieg pościgowy)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2008/2009
Zakończenie kariery: 2012 r.
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Strona internetowa

10 stycznia 2009 r. jako pierwszy w historii Polak został liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Został wybrany najlepszym biathlonistą 2009 r., w głosowaniu trenerów drużyn narodowych[2]. Od listopada 2009 reprezentuje klub AZS AWF Katowice (poprzednio był zawodnikiem NKS Dynamit Chorzów).

Z zawodu nauczyciel wychowania fizycznego. Ma córkę Natalię (1998) oraz syna Bartosza (2004). Jest honorowym obywatelem Wodzisławia Śląskiego.

25 marca 2012 r. podczas mistrzostw Polski w Biathlonie 2012 ogłosił zakończenie sportowej kariery[3].

Przebieg karieryEdytuj

PoczątkiEdytuj

Po raz pierwszy zetknął się z biathlonem w amatorskim klubie UKS "Strzał" Wodzisław, działającym przy szkole podstawowej nr 21 w wodzisławskiej dzielnicy Radlin II do której uczęszczał. Tam ówczesny dyrektor szkoły Waldemar Miozga uczył go biegania na nartach[4]. Profesjonalny biathlon zaczął uprawiać w 15. roku życia w klubie SKS Ryfama Rybnik, a jego pierwszym trenerem był Serafin Janik. W tym klubie trenował od 1988 do 1993, po czym przeniósł się do Biathlonu Chorzów, gdzie trenował do 1995. Kolejną drużyną był Dynamit Chorzów.

W 1992 dwukrotnie zdobył złoty medal mistrzostw polski juniorów. Dobre wyniki spowodowały, że trafił do reprezentacji Polski trenowanej przez Aleksandra Wierietielnego. Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł rok później, zdobywając wicemistrzostwo świata juniorów w Ruhpolding w sprincie[5].

Debiut w Pucharze Świata przypadł na bieg indywidualny w norweskim Lillehammer. Zajął w nim 42. miejsce, pudłując jeden raz na pierwszej pętli. Do zwycięzcy, Włocha Wilfrieda Pallhubera stracił 4:39,5 minuty[6]. Kolejny start zaliczył w sprincie, gdzie był 30. Również w tym biegu Sikora pomylił się raz na strzelnicy[7]. W tym sezonie nie startował już w Pucharze Świata.

9 grudnia 1993 roku stanął po raz pierwszy na podium Pucharu Świata. W biegu indywidualnym w austriackim Bad Gastein był trzeci. Do zwycięzcy Siergieja Tarasowa stracił 1:40,8 minuty[8]. Po tym sukcesie przyszedł kryzys formy. W sprincie był 50[9]. W słoweńskiej Pokljuce w biegu indywidualnym był 81[10], a zawody w sprincie ukończył na 75. miejscu[11].

W 1994 roku została rozegrana pierwsza edycja tych zawodów, w fińskim Kontiolahti. Tomasz Sikora wywalczył wraz z drużyną (Wiesław Ziemianin, Jan Ziemianin, Jan Wojtas) wicemistrzostwo. W tym samym roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 32. miejsce w sprincie z trzema pomyłkami na strzelnicy. W sztafecie zajął wraz z drużyną (Jan Ziemianin, Jan Wojtas, Wiesław Ziemianin) 8. miejsce.

Dalsza karieraEdytuj

16 lutego 1995 roku jako pierwszy w historii Polak, zdobył złoty medal mistrzostw świata wygrywając bieg indywidualny na mistrzostwach świata w Anterselvie. Ukończył bieg w czasie 1:01:36,0, bez karnej minuty i wyprzedził Norwega Jona Åge Tylduma i Olega Ryżenkowa z Białorusi. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Osrblie zdobył wraz z Wiesławem Ziemianinem, Janem Ziemianinem, Wojciechem Kozubem brązowy medal w biegu drużynowym. W tym samym roku podczas mistrzostw Europy w Windischgarsten zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym na 20 kilometrów[12]. W 1998 roku trenerem kadry został Jurij Albers i pod jego opieką Sikora w 1999 zdobył dwa złote medale podczas zimowej uniwersjady w słowackim Popradzie. Pierwszy w sprincie na 10 km, a drugi w biegu na dochodzenie[13]. W 2000 roku na mistrzostwach Europy w Zakopanem zdobył złoty medal w biegu pościgowym i srebrny w sztafecie.

Następnie wywalczył srebrny medal w biegu pościgowym na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku. Rozdzielił tam na podium Francuza Raphaëla Poirée i Ole Einara Bjørndalena z Norwegii. W sezonie 2003/2004 zajął też trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej biegu indywidualnego (w klasyfikacji generalnej był siódmy).

Na rozgrywanych w 2006 roku igrzyskach olimpijskich w Turynie zdobył srebrny medal w biegu masowym, przegrywając o 6,3 sekundy z Michaelem Greisem. Trzecie miejsce zajął Ole Einar Bjørndalen. W sezonie 2005/2006 wygrał klasyfikację końcową sprintu przed Bjørndalenem i Poirée, jednocześnie zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji biegu masowego. W klasyfikacji generalnej Sikora był czwarty, 69 punktów za trzecim w klasyfikacji Niemcem Svenem Fischerem. Rok później zwyciężył w sprincie na mistrzostwach Europy w Bansku, zdobywając tym samym dwunasty medal tej imprezy (szósty złoty).

10 stycznia 2009 po biegu sprinterskim w Oberhofie, w którym zajął 3. miejsce, został pierwszym Polakiem w historii prowadzącym w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w biathlonie. Sezon 2008/2009 zakończył na 2. pozycji, będąc pierwszym polskim biathlonistą w historii, który zajął miejsce na podium w klasyfikacji generalnej PŚ. Uległ jedynie Bjørndalenowi, a wyprzedził jego rodaka - Emila Hegle Svendsena. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacji sprintu i trzeci w klasyfikacji biegu pościgowego.

Sezon 2010/2011 rozpoczął od wystawienia na aukcję charytatywną srebrnego medalu olimpijskiego zdobytego w Turynie, chcąc tym samym pomóc młodemu polskiemu biathloniście, Tomaszowi Dudkowi, który postrzelił się podczas treningu. Medal został zakupiony przez firmę Viessmann – sponsora strategicznego Polskiego Związku Biathlonu za kwotę 55500 złotych. Podczas uroczystości 40-lecia katowickiego AWF Tomasz Sikora przekazał matce Tomasza Dudka czek na jego rehabilitację[14]. 12 lutego Sikora jedyny raz w sezonie stanął na podium Pucharu Świata, zajmując drugie miejsce w biegu masowym w Fort Kent. Polak na strzelnicy się nie pomylił. Uplasował się tam za Francuzem Martinem Fourcade'em i Norwegiem Tarjei Bø.

Był również brązowym medalistą mistrzostw świata w biathlonie letnim w sztafecie (1998 Osrblie – z partnerami: G. Grzywą, W. Kozubem, K. Urbaniakiem. 7-krotny medalista uniwersjady: Poprad 1999: 1. miejsce (10 km), 2. miejsce (20 km), 1. miejsce (dochodzenie); Zakopane 2001: 1. miejsce (10 km), 1. miejsce (20 km), 1. miejsce (dochodzenie), 3. miejsce (4 × 7,5 km).

Od 26 stycznia 2011 do 30 kwietnia 2011 roku pełnił obowiązki tymczasowego trenera polskiej kadry mężczyzn w biathlonie. Na tym stanowisku zastąpił Jona Arne Enevoldsena.

Po zakończeniu kariery sportowejEdytuj

25 marca 2012 r. podczas Mistrzostw Polski w Biathlonie 2012 ogłosił zakończenie sportowej kariery[3].

Początkowo Sikora został trenerem kadry młodzieżowej, a w latach 2015-2017 był trenerem kadry narodowej w biathlonie[1].

W 2015 został odznaczony brązowym medalem Międzynarodowej Unii Biathlonu[15]. Był członkiem Polskiego Związku Biathlonu.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[16].

Tomasz Sikora interesuje się piłką nożną i kibicuje Realowi Madryt oraz Odrze Wodzisław Śląski, na której meczach wielokrotnie bywał. Przez władze klubu został uhonorowany okolicznościową koszulką z numerem 10 i swoim nazwiskiem.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1994 Lillehammer 32. nd. nd. 8. nd.
1998 Nagano 47. 28. nd. nd. 5. nd.
2002 Salt Lake City 46. 31. 25. nd. 9. nd.
2006 Turyn 21. 19. 18. 2. 13. nd.
2010 Vancouver 7. 29. 8. 11. nd.

Mistrzostwa świataEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1995 Anterselva 1. 29. nd. nd. 7. nd.
1996 Ruhpolding 6. 15. nd. nd. 7. nd.
1997 Osrblie 28. 17. 21. nd. 6. nd.
1998 Pokljuka/Hochfilzen nd. nd. 14. nd. nd. nd.
1999 Kontiolahti/Oslo 14. 59. 14. nd.
2000 Oslo/Lahti 32. 21. 47. 18. 11. nd.
2001 Pokljuka 18. 15. 16. 20. 6. nd.
2002 Oslo nd. nd. nd. 25. nd. nd.
2003 Chanty-Mansyjsk 9. 11. 7. 14. nd.
2004 Oberhof 2. 17. 6. 4. 11. nd.
2005 Hochfilzen 5. 9. 10. 5. 8. nd.
2005 Chanty-Mansyjsk nd. nd. nd. nd. nd. 8.
2006 Pokljuka nd. nd. nd. nd. nd. 8.
2007 Anterselva 21. 5. 7. 21. 13. 11.
2008 Östersund 30. 11. 11. 21. 17. 6.
2009 Pjongczang 9. 16. 4. 6. 13. 8.
2012 Ruhpolding 37. 54. 51. 22. 13.

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1994 Kontiolahti ?. ?. nd. nd. 2. nd.
1997 Windischgarsten 2. ?. nd. nd. ?. nd.
2000 Kościelisko 12. 4. 1. nd. 2. nd.
2001 Haute Maurienne 30. 4. 7. nd. 2. nd.
2002 Kontiolahti 2. 3. 4. nd. 9. nd.
2004 Mińsk 1. 2. 1. nd. 3. nd.
2007 Bansko 4. 1. 1. nd. 10. nd.
2008 Nové Město 1. nd. nd.

Puchar ŚwiataEdytuj

 
Tomasz Sikora zdobywca drugiego miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2008/2009

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
1993/1994 43.
1994/1995 16.
1995/1996 27.
1996/1997 41.
1997/1998 33.
1998/1999 57.
1999/2000 24.
2000/2001 26.
2001/2002 34.
2002/2003 9.
2003/2004 7.
2004/2005 12.
2005/2006 4.
2006/2007 18.
2007/2008 12.
2008/2009 2.
2009/2010 18.
2010/2011 29.
2011/2012 72.

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2011/2012 - - - -
2010/2011 - 1 - 1
2009/2010 - - 1 1
2008/2009 1 1 4 6
2007/2008 2 1 - 3
2006/2007 - - - -
2005/2006 1 3 - 4
2004/2005 - - 2 2
2003/2004 - 2 1 3
2002/2003 - - - -
2001/2002 - - - -
2000/2001 - - - -
1999/2000 - - - -
1998/1999 - - - -
1997/1998 - - - -
1996/1997 - - - -
1995/1996 - - - -
1994/1995 1 1 2
1993/1994 - - 1 1
suma 5 9 9 23

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Pudła Czas biegu Przypisy
1. 16 lutego 1995   Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 0+0+0+0 1:01:36,0
2. 19 marca 2006   Kontiolahti Bieg masowy na 15 km 0+0+1+0 42:51,23
3. 5 stycznia 2008   Oberhof Sprint na 10 km 0+0 28:13,3
4. 9 marca 2008   Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 0+0+0+1 41:20,88
5. 7 grudnia 2008   Östersund Bieg pościgowy na 12,5 km 0+2+0+1 34:55,5

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 9 grudnia 1993   Badgastein Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+1+0+0 1:04:57,9 +1:40,8 Siergiej Tarasow
2. 8 grudnia 1994   Badgastein Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 54:51,2 +17,6 Władimir Draczow
3. 16 lutego 1995   Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 1:01:36,0
4. 2 lutego 2004   Oberhof Bieg indywidualny na 20 km 2. 1+0+0+0 51:37,9 +55,5 Raphaël Poirée
5. 11 marca 2004   Oslo Sprint na 10 km 3. 0+0 24:03,8 +12,0 Lars Berger
6. 13 marca 2004   Oslo Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 2+0+1+1 35:48,7 +2,7 Raphaël Poirée
7. 9 grudnia 2004   Oslo Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+0+0 50:52,1 +1:05,1 Sven Fischer
8. 17 marca 2005   Chanty-Mansyjsk Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+1+1+0 36:00,9 +22,8 Ole Einar Bjørndalen
9. 25 lutego 2006   Turyn Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+0+1 47:20,0 +6,3 Michael Greis
10. 16 marca 2006   Kontiolahti Sprint na 10 km 2. 0+0 23:52,9 +6,5 Carl Johan Bergman
11. 19 marca 2006   Kontiolahti Bieg masowy na 15 km 1. 0+0+1+0 42:51,2
12. 25 marca 2006   Oslo Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 1+1+0+0 33:27,3 +5,6 Ole Einar Bjørndalen
13. 5 stycznia 2008   Oberhof Sprint na 10 km 1. 0+0 28:13,3
14. 8 marca 2008   Chanty-Mansyjsk Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+0+0 35:50,4 +16,8 Emil Hegle Svendsen
15. 9 marca 2008   Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 1. 0+0+0+1 41:20,8
16. 6 grudnia 2008   Östersund Sprint na 10 km 2. 0+1 25:42,3 +12,7 Emil Hegle Svendsen
17. 7 grudnia 2008   Östersund Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 0+2+0+1 34:55,5
18. 13 grudnia 2008   Hochfilzen Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+0+0+2 35:46,3 +12,0 Emil Hegle Svendsen
19. 10 stycznia 2009   Oberhof Sprint na 10 km 3. 1+0 25:49,5 +25,2 Maksim Czudow
20. 23 stycznia 2009   Anterselva Sprint na 10 km 3. 0+0 24:52,5 +6,7 Emil Hegle Svendsen
21. 21 marca 2009   Trondheim Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+1+1+0 33:36,3 +25,3 Ole Einar Bjørndalen
22. 10 stycznia 2010   Oberhof Bieg masowy na 15 km 3. 0+0+1+2 38:57,3 +1:40,6 Ole Einar Bjørndalen
23. 13 marca 2011   Fort Kent Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+0+0 39:48,9 +3,1 Martin Fourcade

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Sezon 2003/2004
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
19 55 28 11 9 6 7 28 11 21 28 10 4 17 4 17 6 2 4 - - - - - 3 2 C 516
Sezon 2004/2005
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
14 24 3 11 23 9 6 6 15 DNS 23 25 11 12 DNS - - - - - 9 10 5 5 9 3 5 508
Sezon 2005/2006
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
IN
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
9 15 10 7 44 16 DNS 13 22 35 24 8 6 9 21 19 18 2 5 5 2 20 1 5 2 15 606
Sezon 2006/2007
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
SP
 
SP
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
IN
 
SP
 
PU
 
IN
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
35 44 22 24 11 13 29 27 18 8 12 36 12 18 5 7 21 21 7 12 DNF 8 38 5 - - - 376
Sezon 2007/2008
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
10 11 11 7 24 16 - 1 17 47 - 53 - 12 11 11 30 21 24 7 19 2 1 16 27 12 461
Sezon 2008/2009
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
IN
 
SP
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
12 2 1 4 3 19 8 3 14 12 8 3 4 7 16 4 9 6 11 15 13 3 16 18 9 9 870
Sezon 2009/2010
 
IN
 
SP
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
SP
 
MS
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
MS
punkty
71 14 72 - 6 43 16 30 3 - - 14 11 6 29 18 7 11 19 11 42 DNS 17 - - 421
Sezon 2010/2011
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
SP
 
SP
 
MS
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
5 30 - 32 17 8 21 - - 17 - - 50 17 18 17 42 13 2 - - - - - - - 315
Sezon 2011/2012
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
IN
 
SP
 
PU
 
SP
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
 
SP
 
PU
 
SP
 
PU
 
IN
 
MS
 
SP
 
PU
 
MS
punkty
24 72 - 33 42 46 34 72 - 67 90 - 50 - - - - - - 54 51 37 - 44 DNF - 36
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

– zawodnik nie wystartował q – zawodnik nie zakwalifikował się do wyścigu
DNS – zawodnik został zgłoszony, ale nie wystartował DNF – zawodnik nie ukończył biegu
C – bieg anulowany LAP – zawodnik został zdublowany (PU i MS)

SP – sprint IN – bieg indywidualny PU – bieg pościgowy MS – bieg masowy

Statystyki strzeleckieEdytuj

Sezon Celność Trafionych
1998/1999 82% 164/198
1999/2000 84% 357/421
2000/2001 85% 322/376
2001/2002 85% 302/355
2002/2003 85% 317/372
2003/2004 81% 316/386
2004/2005 87% 312/356
2005/2006 84% 391/463
2006/2007 82% 355/428
2007/2008 84% 344/407
2008/2009 84% 393/467
2009/2010 85% 275/323
2010/2011 89% 230/256
2011/2012 84% 177/210

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Tomasz Bochenek: Tomasz Sikora trenerem w pierwszej reprezentacji. dziennikpolski24.pl. [dostęp 2015-11-18].
  2. Iga Rynglewska: Sikora biathlonistą roku! (pol.). W: PAP [on-line]. biathlon.pl, 2009-10-27. [dostęp 2009-10-30].
  3. a b Sebastian Krystek: Sikora zakończył karierę (pol.). W: własne [on-line]. biathlon.pl, 2012-03-25. [dostęp 2012-03-25].
  4. Działalność Uczniowskiego Klubu Sportowego „ Strzał Wodzisław” przy Szkole Podstawowej nr 21 w Wodzisławiu Śląskim (pol.). uksstrzalwodzislaw.pl. [dostęp 2013-07-23].
  5. Ludzie Wprost – Tomasz Sikora (pol.). ludzie.wprost.pl. [dostęp 2009-12-14].
  6. Puchar Świata w Lillehammer 1993 (indyw.) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  7. Puchar Świata w Lillehammer 1993 (sprint) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  8. Puchar Świata w Badgastein 1993 (indyw.) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  9. Puchar Świata w Badgastein 1993 (sprint) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  10. Puchar Świata w Pokljuka 1993 (indyw.) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  11. Puchar Świata w Pokljuka 1993 (sprint) (ang.). [dostęp 2009-12-16].
  12. Medaliści mistrzostw europy w biegu indywidualnym (ang.). [dostęp 15 grudnia 2009].
  13. AZS: Polskie medale zimowych uniwersjad (pol.). [dostęp 15 grudnia 2009].
  14. Sebastian Krystek: 55 tysięcy za medal Sikory. biathlon.pl. [dostęp 2010-12-02].
  15. Sebastian Krystek: Medale dla Sikory i Waśkiewicza. biathlon.pl. [dostęp 2015-11-18].
  16. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  17. M.P. z 2012 r. poz. 775 – pkt 1.
  18. Odznaczenia z okazji Święta 3 Maja. prezydent.pl, 2012-05-03. [dostęp 2013-02-10].
  19. Sekretarz Stanu w MON Aleksander Szczygło wręczył Tomaszowi Sikorze Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju. wp.mil.pl, 2006-03-30. [dostęp 2011-09-19].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj