Tomasz Wołek

polski dziennikarz, publicysta polityczny, komentator sportowy

Tomasz Józef Wołek (ur. 14 października 1947 w Gdańsku, zm. 21 września 2022[1]) – polski dziennikarz, publicysta polityczny i komentator sportowy, działacz opozycji w okresie PRL.

Tomasz Wołek
Ilustracja
Tomasz Wołek (2011)
Pełne imię i nazwisko

Tomasz Józef Wołek

Data i miejsce urodzenia

14 października 1947
Gdańsk

Data śmierci

21 września 2022

Zawód, zajęcie

dziennikarz, publicysta

Alma Mater

Uniwersytet Gdański

Stanowisko

redaktor naczelny „Życia” (1996–2001, 2004–2005)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Syn Józefa Wołka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej[2]. Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. dr. Władysława Pniewskiego w Gdańsku[3]. W 1972 ukończył studia z zakresu historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. W 1968 uczestniczył w wiecach studenckich w ramach wydarzeń marcowych.

Pracował początkowo jako nauczyciel w szkole średniej i rzecznik prasowy Lechii Gdańsk i Arki Gdynia[4]. Jako dziennikarz sportowy współpracował z „Piłką Nożną” oraz redakcją sportową TVP. Pracę w tej ostatniej utracił w 1977 w związku z publikowaniem w drugim obiegu.

W 1979 został działaczem Ruchu Młodej Polski, a w 1980 wstąpił do „Solidarności”. W 1981 znalazł się wśród sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości. Pisał w „Bratniaku”, „Głosie”, „Więzi”. W sierpniu 1980 współtworzył pismo strajkowe „Naprzeciw”. Zakładał struktury NSZZ „S” w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z działaczami RMP, publikował w pismach podziemnych (w tym „Polityce Polskiej”), organizował pomoc dla rodzin osób internowanych.

Zawodowo w tym okresie pracował w pismach katolickich. Był działaczem Forum Prawicy Demokratycznej. Od 1990 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego „Życia Warszawy”, zaś w latach 1993–1995 był redaktorem naczelnym. W 1996 został redaktorem naczelnym nowego dziennika „Życie”. Funkcję tę pełnił do 2001 oraz (po reaktywacji pisma) w okresie 2004–2005.

W 1999 towarzyszył Michałowi Kamińskiemu i Markowi Jurkowi w wizycie do Wielkiej Brytanii celem spotkania się z osadzonym w areszcie domowym generałem Augustem Pinochetem, oskarżonym w Hiszpanii o zbrodnie przeciwko ludzkości, zabójstwa i stosowanie tortur. Przeprowadził wówczas z nim jeden z pierwszych wywiadów po zatrzymaniu[5].

Publikował w „Rzeczpospolitej”, „Gazecie Wyborczej” i „Polityce”. Był autorem kilku książek o tematyce katolickiej, jak również prac poświęconych piłce nożnej (zwłaszcza południowoamerykańskiej[6]). Współtwórca (ze Stefanem Kisielewskim) Abecadła Kisiela. W 2005 został dyrektorem redakcji publicystyki stacji Tele 5[7]. Został również prowadzącym w tej stacji program publicystyczny Plusy dodatnie, plusy ujemne, zajął się też komentowaniem meczów piłkarskich. W czerwcu 2020 nakładem Wydawnictwa Nieoczywiste ukazał się zbiór felietonów jego autorstwa pt. Historia pewnej prowokacji[8]. Od 2003 był stałym komentatorem w Poranku Radia Tok FM[9][10].

Był ojcem Marcina Wołka[11], ekonomisty i samorządowca.

OdznaczeniaEdytuj

W 2011, za wybitne zasługi dla rozwoju niezależnego dziennikarstwa, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, wolności słowa i wolnych mediów, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[12][13]. Laureat Nagrody Kisiela (1997).

PrzypisyEdytuj

  1. Nie żyje dziennikarz Tomasz Wołek, polsatnews.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  2. Nie żyje Tomasz Wołek – wybitny dziennikarz i publicysta, od urodzenia związany z Gdańskiem, gdansk.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  3. Nasi absolwenci, 2lo.gda.pl [zarchiwizowane 2018-03-24].
  4. Gdyński jak Tomasz Wołek. Grał w Arce, kapitan Borchardt powiedział mu: won!, radiogdansk.pl, 9 grudnia 2016 [zarchiwizowane 2016-12-12].
  5. Pinochet w „Życiu”, „Wprost”, Nr 29, 1999.
  6. Nie żyje Tomasz Wołek. Był pasjonatem futbolu, tvp.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  7. Tele5 stawia na publicystkę, wirtualnemedia.pl, 1 lipca 2005 [dostęp 2016-12-11].
  8. Historia pewnej prowokacji, nieoczywiste.pl [dostęp 2020-06-30].
  9. Tomasz Wołek nie żyje. Dziennikarz, publicysta, a także komentator TOK FM miał 74 lata, tokfm.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  10. Tomasz Wołek nie żyje. Komentator Tok FM miał 74 lata. Dziennikarze wspominają, press.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  11. Zmarł dziennikarz Tomasz Wołek, trojmiasto.pl, 21 września 2022 [dostęp 2022-09-21].
  12. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 marca 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 624).
  13. Prezydent uhonorował zasłużonych dziennikarzy, prezydent.pl, 21 marca 2011 [zarchiwizowane 2012-09-08].

BibliografiaEdytuj