Tour de France 1947

34. Tour de France rozpoczął się 25 czerwca, a zakończył 20 lipca 1947 roku w Paryżu. Była to pierwsza edycja Wielkiej Pętli po zakończeniu II wojny światowej. Po raz pierwszy w historii w wyścigu tym wystartował Polak - Edward Klabiński.

Tour de France 1947
1939 1948
Ilustracja
Trasa Tour de France 1947
Data 25 czerwca - 20 lipca 1947
Etapów 21
Dystans 4642 km
Czas zwycięzcy 148h 11' 25" (31,412 km/h)
Zgłoszenia 100 kolarzy
Ukończyło wyścig 53 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Francja Jean Robic
Drugie miejsce Francja Édouard Fachleitner
Trzecie miejsce Włochy Pierre Brambilla
Pozostałe klasyfikacje
Górska Włochy Pierre Brambilla
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa  Włochy

Zwyciężył Francuz Jean Robic, który nie przejechał w tym wyścigu ani jednego etapu w żółtej koszulce lidera, a sukces końcowy zawdzięcza ucieczce na ostatnim etapie razem z Édouardem Fachleitnerem. Przed tym etapem Robic klasyfikowany był na trzecim, a Fachleitner na piątym miejscu. Przed ostatnim etapem prowadził reprezentant Włoch, Pierre Brambilla, do którego Robic tracił blisko 3 minuty, a Fachleitner niecałe 7. Na ostatnim odcinku pierwszy uciekł Robic, jednak wkrótce kontratakował Fachleitner, który chciał zostawić Robica i spróbować wygrać Tour. Robic powiedział wtedy do Fachleitnera: „Nie wygrasz Touru, bo nie pozwolę ci na ucieczkę. Pomóż mi a zapłacę ci 100,000 franków”. Fachleitner się zgodził i Francuzi wypracowali 13 minut przewagi nad Brambillą. Dzięki temu Robic wygrał TdF, Fachleitner przesunął się na drugą pozycję w klasyfikacji generalnej, a Brambilla spadł na trzecie miejsce.

W klasyfikacji górskiej najlepszy był Pierre Brambilla, a w klasyfikacji drużynowej zwyciężyli Włosi.

Na 14. etapie do Luchon Francuz Albert Bourlon uciekł bezpośrednio po starcie i przez 253 km aż do mety etapu znajdował się przed peletonem. To najdłuższa ucieczka w Tour de France, po drugiej wojnie światowej.

DrużynyEdytuj

  • Belgia
  • Holandia/Cudzoziemcy[1]
  • Włochy
  • Szwajcaria-Luksemburg
  • Francja
  • Île-de-France
  • Ouest
  • Nord-Est
  • Centre-Sud-Ouest
  • Sud-Est

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca Lider wyścigu
1 25 czerwca ParyżLille   236 km   Ferdi Kübler   Ferdi Kübler
2 26 czerwca Lille –   Bruksela   182 km   René Vietto   René Vietto
3 27 czerwca   Bruksela –   Luksemburg   314 km   Aldo Ronconi   René Vietto
4 28 czerwca   Luksemburg – Strasburg   223 km   Jean Robic   René Vietto
5 29 czerwca Strasburg – Besançon   248 km   Ferdi Kübler   René Vietto
6 30 czerwca Besançon – Lyon   249 km   Lucien Teisseire   René Vietto
7 2 lipca Lyon – Grenoble   172 km   Jean Robic   Aldo Ronconi
8 3 lipca Grenoble – Briançon   185 km   Fermo Camellini   Aldo Ronconi
9 5 lipca Briançon – Digne-les-Bains   217 km   René Vietto   René Vietto
10 6 lipca Digne-les-Bains – Nicea   255 km   Fermo Camellini   René Vietto
11 7 lipca Nicea – Marsylia   230 km   Édouard Fachleitner   René Vietto
12 8 lipca Marsylia – Montpellier   165 km   Henri Massal   René Vietto
13 10 lipca Montpellier – Carcassonne   172 km   Lucien Teisseire   René Vietto
14 11 lipca Carcassonne – Luchon   253 km   Albert Bourlon   René Vietto
15 13 lipca Luchon – Pau   195 km   Jean Robic   René Vietto
16 14 lipca Pau – Bordeaux   195 km   Giuseppe Tacca   René Vietto
17 15 lipca Bordeaux – Les Sables-d’Olonne   272 km   Éloi Tassin   René Vietto
18 16 lipca Les Sables-d’Olonne – Vannes   236 km   Pietro Tarchini   René Vietto
19 17 lipca Vannes – Saint-Brieuc   ITT 139 km   Raymond Impanis   Pierre Brambilla
20 18 lipca Saint-Brieuc – Caen   235 km   Maurice Diot   Pierre Brambilla
21 20 lipca Caen – Paryż   257 km   Briek Schotte   Jean Robic

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 
Klasyfikacja górska
 
Klasyfikacja drużynowa
 
1 Ferdi Kübler Ferdi Kübler brak Ouest
2 René Vietto René Vietto Belgia
3 Aldo Ronconi Włochy
4 Jean Robic
5 Ferdi Kübler
6 Lucien Teisseire
7 Jean Robic Aldo Ronconi Jean Robic
8 Fermo Camellini Fermo Camellini
9 René Vietto René Vietto ?
10 Fermo Camellini
11 Édouard Fachleitner
12 Henri Massal
13 Lucien Teisseire Francja
14 Albert Bourlon
15 Jean Robic Pierre Brambilla
16 Giuseppe Tacca Włochy
17 Éloi Tassin
18 Pietro Tarchini
19 Raymond Impanis Pierre Brambilla
20 Maurice Diot
21 Briek Schotte Jean Robic
Klasyfikacja końcowa Jean Robic Pierre Brambilla Włochy

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Zawodnik Zespół Czas
1.   Jean Robic   Ouest 148h 11' 25"
2.   Édouard Fachleitner Francja +3' 58"
3.   Pierre Brambilla Włochy +10' 07"
4.   Aldo Ronconi Włochy +11' 00"
5.   René Vietto Francja +38' 05"
6.   Raymond Impanis Belgia +18' 14"
7.   Fermo Camellini Holandia/Cudzoziemcy +24' 08"
8.   Giordano Cottur Włochy +1h 06' 03"
9.   Jean-Marie Goasmat Ouest +1h 16' 03"
10.   Apo Lazaridès Sud-Est +1h 18' 44"

Klasyfikacja górskaEdytuj

Zawodnik Zespół Punkty
1.   Pierre Brambilla Włochy 98
2.   Apo Lazaridès Sud-Est 89
3.   Jean Robic Ouest 70
4.   Fermo Camellini Holandia/Cudzoziemcy 63
4.   Aldo Ronconi Włochy 63

DrużynowaEdytuj

Poz. Kraj Czas
1.   Włochy 446h 01' 25"
2.   Francja +23' 57"
3.   Ouest +1h 33' 48"
4.   Belgia +4h 04' 17"
5.   Sud-Est +5h 10' 44"

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zespół ten składał się z kolarzy holenderskich oraz zagranicznych kolarzy mieszkających we Francji, w tym Polaka - Edwarda Klabińskiego