Tour de France 1983

70. Tour de France rozpoczął się 1 lipca w Fontenay-sous-Bois, a zakończył się 24 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 22 etapów. Cała trasa liczyła 3861 km.

Tour de France 1983
1982 1984
Data 124 lipca 1983
Etapów 21 (23)
Dystans 3861 km
Czas zwycięzcy 105 h 07' 52"
(36,230 km/h)
Zgłoszenia 140 kolarzy
Ukończyło wyścig 88 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Francja Laurent Fignon
Drugie miejsce Hiszpania Ángel Arroyo
Trzecie miejsce Holandia Peter Winnen
Pozostałe klasyfikacje
Górska Belgia Lucien Van Impe
Punktowa Irlandia Sean Kelly
Sprinterska Irlandia Sean Kelly
Młodzieżowa Francja Laurent Fignon
Najaktywniejszych Szwajcaria Serge Demierre
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Holandia TI-Raleigh
Drużynowa punktowa Holandia TI-Raleigh

Klasyfikację generalną wygrał Francuz Laurent Fignon, wyprzedzając Hiszpana Ángela Arroyo i Holendra Petera Winnena. Klasyfikację punktową i sprinterską wygrał Irlandczyk Seán Kelly, górską Belg Lucien Van Impe, a młodzieżową Fignon. Najaktywniejszym kolarzem został Szwajcar Serge Demierre[1]. W obu klasyfikacjach drużynowych najlepsza była holenderska ekipa TI-Raleigh[2].

Zmiany w stosunku do poprzednich edycjiEdytuj

W 1983 roku zmieniono zasady klasyfikacji młodzieżowej. Od tego roku w klasyfikacji tej uwzględniano wyniki tylko tych kolarzy, którzy po raz pierwszy startowali w Tourze. Zmieniono także zasady liczenia czasu w klasyfikacji drużynowej. Dotąd dodawano do siebie czasy czterech najlepszych kolarzy jednej drużyny, a od 1983 roku sumowano czasy tylko trzech najlepszych zawodników danej ekipy[3].

Po raz pierwszy do startu w TdF zostali dopuszczeni amatorzy.

DopingEdytuj

Sześciu kolarzy: Francuzi Pierre Bazzo, Didier Vanoverschelde, Jacques Bossis, Patrick Clerc i Jean-François Rodriguez oraz Holender Joop Zoetemelk zostało przyłapanych na stosowaniu dopingu. We krwi Vanoverschelde wykryto nandrolon, z kolei Zoetemelk został uniewinniony przez sąd[4].

DrużynyEdytuj

W tej edycji TdF wzięło udział 14[5] drużyn:

  • Coop-Mercier-Mavic
  • Renault-Elf-Gitane
  • TI Raleigh-Campagnolo
  • Peugeot-Shell-Michelin
  • Cilo-Aufina
  • Boule d'Or-Colnago-Campagnolo
  • J.Aernoudt-Hoonved-Marc Zeep
  • La Redoute-Motobecane
  • Wolber
  • Sem-Mavic-Reydel
  • Euro Shop-Mondial Moquette-Splendor
  • Metauromobili-Pinarello
  • Colombia-Varta
  • Reynolds

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca Lider
P 1 lipca Fontenay-sous-Bois   ITT 5,5 km   Eric Vanderaerden   Eric Vanderaerden
1 2 lipca Nogent-sur-MarneCréteil   163,0 km   Frits Pirard   Eric Vanderaerden
2 3 lipca SoissonsFontaine-au-Pire   TTT 100,0 km   Mercier   Jean-Louis Gauthier
3 4 lipca ValenciennesRoubaix   153,0 km   Rudy Matthijs   Kim Andersen
4 5 lipca RoubaixLe Havre   300,0 km   Serge Demierre   Kim Andersen
5 6 lipca Le HavreLe Mans   257,0 km   Dominique Gaigne   Kim Andersen
6 7 lipca ChâteaubriantNantes   ITT 58,5 km   Bert Oosterbosch   Kim Andersen
7 8 lipca NantesÎle d’Oléron   216,0 km   Ricardo Magrini   Kim Andersen
8 9 lipca La RochelleBordeaux   222,0 km   Bert Oosterbosch   Kim Andersen
9 10 lipca BordeauxPau   207,0 km   Philippe Chevallier   Sean Kelly
10 11 lipca PauBagnères-de-Luchon   201,0 km   Robert Millar   Pascal Simon
11 12 lipca Bagnères-de-LuchonFleurance   177,0 km   Régis Clère   Pascal Simon
12 13 lipca FleuranceRoquefort-sur-Soulzon   261,0 km   Kim Andersen   Pascal Simon
13 14 lipca Roquefort-sur-SoulzonAurillac   210,0 km   Henk Lubberding   Pascal Simon
14 15 lipca AurillacIssoire   149,0 km   Pierre Le Bigaut   Pascal Simon
15 16 lipca Clermont-FerrandPuy de Dôme   ITT 15,6 km   Ángel Arroyo   Pascal Simon
16 17 lipca IssoireSaint-Étienne   144,5 km   Michel Laurent   Pascal Simon
17 18 lipca Tour-du-PinL’Alpe d’Huez   223,0 km   Peter Winnen   Laurent Fignon
19 lipca Dzień przerwy
18 20 lipca Le Bourg-d’OisansMorzine   247,0 km   Jacques Michaud   Laurent Fignon
19 21 lipca MorzineAvoriaz   ITT 15,0 km   Lucien Van Impe   Laurent Fignon
20 22 lipca MorzineDijon   291,0 km   Philippe Leleu   Laurent Fignon
21 23 lipca Dijon   ITT 50,0 km   Laurent Fignon   Laurent Fignon
22 24 lipca AlfortvilleParyż (Champs-Élysées)   195,0 km   Gilbert Glaus   Laurent Fignon

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Laurent Fignon   Renault 105 h 07' 52"
2.   Ángel Arroyo Reynolds +4' 04"
3.   Peter Winnen Raleigh +4' 09"
4.   Lucien Van Impe Metaurobili +4' 16"
5.   Robert Alban La Redoute +7' 53"
6.   Jean-René Bernaudeau Wolber +8' 59"
7.   Sean Kelly SEM +12' 09"
8.   Marc Madiot Renault +14' 55"
9.   Phil Anderson Peugeot +16' 56"
10.   Henk Lubberding Raleigh +18' 55"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Sean Kelly   SEM 360
2.   Frits Pirard Metaurobili 144
3.   Laurent Fignon Renault 126
4.   Gilbert Glaus Cilo 122
5.   Pierre Le Bigaut Mercier 103

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Lucien Van Impe   Metaurobili 272
2.   José Patrocinio Jiménez Colombia 195
3.   Robert Millar Peugeot 157
4.   Pedro Delgado Reynolds 133
5.   Jean-René Bernaudeau Wolber 125

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Laurent Fignon   Peugeot 105 h 07' 52"
2.   Ángel Arroyo Mercier +4' 04"
3.   Stephen Roche Renault +21' 30"
4.   Robert Millar Raleigh +23' 29"
5.   Pedro Delgado Raleigh +25' 44"

Klasyfikacja sprinterskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Sean Kelly SEM 151
2.   Pierre Le Bigaut Mercier 77
3.   Laurent Fignon Renault 54
4.   Phil Anderson Peugeot 48
5.   Frits Pirard Metaurobili 42

Klasyfikacja drużynowa punktowaEdytuj

Pozycja Drużyna Punkty
1.   Raleigh 1108
2.   La Redoute 1201
3.   Renault 1207
4.   Peugeot 1293
5.   SEM 1308

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   Raleigh 322 h 39' 07"
2.   Mercier +4' 02"
3.   Peugeot +9' 03"
4.   Renault +36' 39"
5.   SEM +40' 13"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj